Σβαρτσενέγκερ με καρδιά τρυφερού μαρουλιού Δεκεμβρίου 2, 2009
Posted by Αστρής in World we're living in.Tags: Λένα Διβάνη, Σβαρτσενέγκερ, μαρούλι
11 comments
Προσπαθώντας να συμμαζέψω σημειώσεις και χαρτάκια, έπεσα πάνω σε ένα απόκομμα κατά 5 χρόνια παλιότερης εφημερίδας και σε συνδυασμό με το πρόσφατο αντρικό post του gkotsi είπα να γράψω ένα κυρίως γυναικείο post . Το άρθρο ανήκει στη Λένα Διβάνη…
“Η γιαγιά μου είχε δίκιο τελικά. Ό,τι ψάχνεις, βρίσκεις! Και οι γυναίκες σήμερα, ακριβώς επειδή μπορούν κάλλιστα να ζήσουν μόνες τους, ψάχνουν κάτι που δεν υπάρχει: Άντρες νέους, ωραίους, με άψογους κοιλιακούς, χρήμα και χρόνο να το ξοδέψουν, πανεπιστημιακή μόρφωση και ταλέντο υδραυλικού, σκληράδα και ευαισθησία και πάνω απ’ όλα διάθεση να μοιραστεί μαζί της τα πάντα – πάνες, βρακάκια, άπλυτα πιάτα και εκδρομές. Αν με ρωτάτε, πολύ καλά κάνουν. Οι γυναίκες ήταν πάντα ρεαλίστριες, ζητούσαν το αδύνατον! Οι άντρες όμως αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο πρόβλημα. Πρίν λίγα μόλις χρόνια μπορούσαν να ζητήσουν τα πάντα χωρίς να δίνουν τίποτα σχεδόν εκτός απ’ το συνήθως κακόηχο όνομά τους (λ.χ. Καρακωστάνογλου…!!). Τώρα ξαφνικά οι γυναίκες ξύπνησαν και ζητάνε τα πάντα. Ουκ αν λάβοις όμως παρά του μη έχοντος. Γι’ αυτό φοβούνται και να τις πλησιάσουν ακόμα για να μην αποδειχτεί η ανεπάρκειά τους.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν είναι τίποτα παιδιά, μη φοβάστε. Η τρελή φάση στην οποία ζούμε ονομάζεται μεταβατική περίοδος και έχει χαρακτηριστικό την υπερβολή. Εντός ολίγου θα επικρατήσουν οι νόμοι της αγοράς. Η προσφορά θα προσαρμοστεί επιτέλους στη ζήτηση και αντιστρόφως. Οι άντρες, δηλαδή, θα μάθουν ότι θα πεθάνουν στην ψάθα αν δεν αποφασίσουν να δίνουν περισσότερα στις συντρόφους τους και οι γυναίκες με τη σειρά τους θα καταλάβουν ότι ο συνδυασμός Σβαρτσενέγκερ με καρδιά τρυφερού μαρουλιού είναι κάπως σπάνιος.”
Υ.Γ. Θωμά, ευχαριστώ για τη μουσική πρόταση
Robert Pattinson Νοεμβρίου 27, 2009
Posted by Holly in TaDikaMou, World we're living in.Tags: φρυγανιέρα, μπλε άνθρωποι, new moon, robert pattinson, twilight, vampire
1 comment so far
Ένα βαμπίρ μπορεί να είναι ρομαντικό. Επίσης μπορεί να είναι βετζετέριαν και να πηγαίνει σχολείο. Ο μπαμπάς ενός βαμπίρ μπορεί να είναι γιατρός και να βοηθάει τους ανθρώπους. Ένα βαμπίρ μπορεί να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Ένα βαμπίρ ερωτεύεται σπάνια αλλά βαθιά. Μεταξύ μας, τα ίδια λένε και για τους ανθρώπους-μπλε σε αυτά τα γνωστά ψυχολογικά-εγγυημένα όσο μια φρυγανιέρα που χαλάει αμέσως-τεστ που κατατάσσει τους ανθρώπους σε κατηγορίες χρώματα. Η αδερφή ενός βαμπίρ μπορεί να μην συμπαθεί την νύφη της, την φιλενάδα του βαμπίρ. Η οποία φιλενάδα έκανε κλιιιιιιιιικ στο βαμπίρ επειδή αυτό αδυνατούσε να διαβάσει τις σκέψεις της και το γεγονός αυτό, όπως και να το κάνουμε, το εξίταρε ποικιλοτρόπως το βαμπίρ και έτσι γεννήθηκε το μυστήριο και τουτέστιν ο έρωτας. (Όχι όλα στο πιάτο, μαέστροι.) Ένα βαμπίρ δεν κοιμάται. Πηγαίνει στο κρεβάτι της κοπέλας του και την χαζεύει που κοιμάται. Αυτή κοιμάται γιατί είναι άνθρωπος και όχι χιονάνθρωπος ή λυκάνθρωπος ή κάτι παρεμφερές, και το βαμπίρ είναι με αυτό ευχαριστημένο, που την βλέπει δηλαδή να κοιμάται. Μερικές φορές τα βαμπίρ είναι με κάτι τέτοια μικροπράγματα ευτυχισμένα. Γιατί και ένα βαμπίρ έχει δικαίωμα στην ευτυχία. Όπως και στην κοινωνική ασφάλιση, ας μην το ξεχνάμε. Και για να κλείσουμε ποιητικά, το βαμπίρ απαγγέλει υπερβολικά πάρα πολύ ωραία στίχους από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα (του Σέξ πιρ βρε) και σε κάνει να λιώνεις. Ένα βαμπίρ, με λίγα λόγια, σε ταξιδεύει στα ψηλά βουνά και στα ψηλά δέντρα, σαν να λέμε στα ουράνια, και όταν πρέπει, ξέρει να σε φιλάει σαν να θέλει να σε ρουφήξει. Τι άλλο να θέλει μια γυναίκα στις μέρες μας;
Το δέμα Νοεμβρίου 25, 2009
Posted by Χιονάτη in Uncategorized.1 comment so far
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μαζεύαμε ελιές, κάναμε εργασίες κ προσπαθούσαμε να είμαστε μεταξύ 2 διαφορετικών γεωγραφικών σημειων και τέλος περιμέναμε ένα δέμα…
Ένα δέμα που είχε πολλές λιχουδιές κ μας μάζευαν γύρω από ένα τραπέζι…
Φέτος το τραπέζι αυτό είναι λίγο μακριά κ είναι όλα λίγο διαφορετικά…
Καλό βράδυ σε όλους!!!
Don’t know any better… Νοεμβρίου 25, 2009
Posted by Creme Brulee in Events, World we're living in.Tags: coming soon..., music, puressence
1 comment so far
who do you lose when you don’t know any better……?
ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΜΠΛΟΥΖ Νοεμβρίου 19, 2009
Posted by Holly in Viky.Tags: beatles, blues, diamonds
5 comments
Θα ήθελα να ήταν καλοκαίρι. Θα ήθελα ο ήλιος να με έκαιγε και να είχα μια κούνια, κούνια μπλε, κούνια μπέλα, κούνια bella. Θα ήθελα να γινόταν να αποδράσω από την πόλη και να ξεκινήσω για το road trip που ονειρεύομαι εδώ και χρόνια. Θα ήθελα να άκουγα τα καλύτερα τραγούδια και, ναι, να υπήρχαν ίσως ακόμα οι Beatles. Δεν θα συναντηθούμε απόψε, να πάμε μια βόλτα με την μηχανή να θυμηθούμε τα παλιά. Παλιοιστορίες.
Is there anybody going to listen to my story?
Τιμής ένεκεν Νοεμβρίου 17, 2009
Posted by Creme Brulee in World we're living in.Tags: πολυτεχνείο, κτελ, νοέμβρης
7 comments
Σαν τελετουργικό. Εξιλέωση εφησυχασμένων συνειδήσεων. Συνηθίζω κάθε χρόνο τέτοια μέρα να πηγαίνω στην πορεία. Σαν χλιαρό χριστιανόπουλο που έχει καιρό να πάει στην κυριακάτικη λειτουργία, γιατί μια Κυριακή μένει να κοιμηθείς λίγο παραπάνω βρε αδερφέ, κι αφού δεν υπάρχει και κάποιο δράμα σε εξέλιξη να κάνει την επίκληση στα θεία αναγκαία, θα αναπληρώσει την απουσία κάποια άλλη στιγμή, τα Χριστούγεννα ίσως. Ε για μένα η στιγμή που αναπληρώνω απουσίες είναι αυτή. 17 Νοέμβρη. Φέτος τυχαίνει να βρίσκομαι στον δρόμο ταξιδεύοντας και όχι για να (δια)δηλώσω ότι “το πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή, ήτανε εξέγερση και πάλη λαϊκή”. Και δεν ξέρω πόσο και τίνι τρόπο τα μηνύματα συνθήματα θα επηρεαστούν μεσούσης της οικονομικής κρίσης, βάσει των εξελίξεων σε παγκόσμια κλίμακα και δεδομένου του περσινού Δεκέμβρη. Δεν ξέρω καν γιατί αποφάσισα να τα γράψω όλα αυτά εδώ. Είμαι στα Γιάννενα κι έχει ήλιο. Κάτι είναι κι αυτό.
Σταθμός Υπεραστικών Λεωφορείων Ιωαννίνων
17/11/09, ώρα 13:57:46
Facebook ή “Τάραμ Τάραμ Ταμ” Νοεμβρίου 13, 2009
Posted by Holly in La divina in cucina, TaDikaMou.Tags: facebook, πορτοκάλι, συνταγές, ΤΑΡΑΜ ΤΑΡΑΜ ΤΑΜ, κουλουράκια, MasterCard, sex and the city
4 comments
Αν ήμουν κορίτσι στο sex and the city, θα είχα βγει έξω (πού; μέσα;), βράδυ, με καλή παρέα και θα περνούσα καλά. Όπερ και εγένετο. Την επομένη ημέρα θα καθόμουν μπροστά στην οθόνη και τα πλήκτρα του ασυγκράτητου (έχει πάρει από εμένα) υπολογιστή μου. Όπερ και εγένετο. Θα προβληματιζόμουν για τις σχέσεις και το sex (βεβαίως βεβαίως) μέσα σε αυτό το city αλλά και worldwide. Όπερ και εγένετο. Προβληματίστηκα μία. Προβληματίστηκα δύο. Δεν προβληματίστηκα τρεις. Ολοκληρώθηκε βλέπετε ο προβληματισμός. Το facebook έχει αλλάξει τα δεδομένα, όσον αφορά στις πρώτες γνωριμίες, αλλά όσον αφορά κι σε εκείνες τις “κλειστού τύπου” (σαν τις ερωτήσεις ένα πράμα) προσεγγίσεις. Τρομερή διαπίστωση. Άξια του προβληματισμού. Πλέον, κάνουμε πολλών ειδών σχέσεις (όπως λέει και η Στηγκορφή Κανέλλα, Πολίτισσα 25 Αυγούστων) και δεν ξέρω (εγώ) που οδηγεί όλο αυτό. (Ντάξει, ίσως κι εσείς δεν ξέρετε.) Πιάσε το αυγό και κούρευτο; Ή άφησέ του τα μαλλιά να τα έχει; Μετά μπλέκεται και το άλλο θεματάκι, το τι_ψάχνει_ο_καθείς_στην_ζωή_του_και_πότε. Πούντο, πούντο το δαχτυλίδι, νάτο νάτο δε θα το βρεις. Το δαχτυλίδι που φορείς, δε θα το βρεις, δε θα το βρεις. Μέσα σε αυτή τη θολούρα σκέψης, τα αποστάγματα σοφίας, τα παιδικά τραγουδάκια που απασχολούν δημιουργικά μικρούς και μεγάλους εγκεφάλλους, μόνο ένα πράγμα μου φαίνεται σίγουρο αυτή τη στιγμή, το (δεν θα σας κρατήσω σε αγωνία) εξής: Αν ήμουν κορίτσι στο sex and the city, δεν θα είχα, with high probability, φτιάξει τα (ομολογουμένως τέλεια!!!) κουλουράκια πορτοκαλιού που έφτιαξα σήμερα. Κι αυτό είναι ανεκτίμητο. Για μένα και για όσους τα έφαγαν. Γιατί “κάποια πράγματα είναι ανεκτίμητα. Για όλα τα άλλα υπάρχει η MasterCard”.
Κουλουράκια Πορτοκαλιού
Υλικά: 1 ποτήρι του νερού ελαιόλαδο, 1 ποτήρι του νερού ζάχαρη, 1 ποτήρι του νερού πορτοκαλάδα, κανέλα, γαρύφαλλο, 2 κουταλάκια του γλυκού baking powder, ξύσμα από 1 πορτοκάλι, λίγο κονιάκ ή cointreau, αλεύρι για όλες τις χρήσεις (όσο πάρει).
Εκτέλεση: Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και πλάθουμε τα κουλουράκια, κατά προτίμηση σε σχήμα “γάμα”. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς Κελσίου, για 20 λεπτά περίπου.
Καλή Απόλαυση…. ;)
Μη μου θυμώνεις, μάτια μου. Νοεμβρίου 7, 2009
Posted by Holly in World we're living in.Tags: Κουγιουμτζής
4 comments
Τα παλτά μυρίζουν ναφθαλίνη.
52 ways to describe (s)now.
Με έχεις πολύ προβληματίσει.
Θέλω να κάνω τους ανθρώπους ευτυχισμένους.
Θα βρω τον καλύτερο.
Θα πάμε ποδηλατάδα την Κυριακή.
Θα βρω τον καλύτερο τρόπο επιβίωσης.
Θα τρέξω.
Across The Universe.
Η σοκολάτα γάλακτος είναι πιο γλυκειά από την μαύρη.
Χτες έκλαιγα για 3 ώρες συνεχόμενα.
Μάμπο.
Ξέρω τι φταίει και δεν κάνω κάτι για αυτό.
Bridge Over Troubled Water.
Όταν διαβάζω ποιήματα, φοράω πολύχρωμα γυαλιά.
Η φωνή σου μου φέρνει στο νου παλιά ταινία.
Fall of the Wall
Τα καλύτερα κείμενα γράφονται όταν υποπίπτω σε αμαρτίες, παραπτώματα.
Μη μου θυμώνεις, μάτια μου.
Δεν με καταλαβαίνεις.
Με γλυκό χαμόγελο μια καληνύχτα πες μου.
Τι κάνουμε όταν κάτι λείπει? Νοεμβρίου 6, 2009
Posted by Χιονάτη in La divina in cucina.Tags: συνταγές, τυροπιτάκια
3 comments
Φτιάχνουμε τα τυροπιτάκια της μαμάς…
Είναι τα πιο νόστιμα τυροπιτάκια που έχω φάει μέχρι στιγμής…και είναι φυσικό αφού ειναι της μαμάς!!!
Η συνταγή κλασσική κ απλή!
Υλικά
Για τη ζύμη
Αλεύρι
Νερό
Μαγιά
Αλάτι
Δεν έχουμε αναλογίες γιατί είναι της μαμάς κ η μαμά τα βάζει με το μάτι (βασίζεται κυρίως στην διάθεση κ στα άτομα που θα φάνε!!!). Πάντως σε 1 κιλό αλεύρι θα χρειαστεί ένα φακελάκι μαγιά…περίπου!
Για τη γέμιση
Τυρί φέτα
Αυγό
Πιπέρι
Εννοείται πως μπορούμε να προσθέσουμε ότι άλλο θέλουμε…εδώ αυτοσχεδιάζουμε!!!
Χρόνια Πολλά! Νοεμβρίου 2, 2009
Posted by Holly in Eternal style, Events, La divina in cucina, TaDikaMou, Viky, World we're living in.Tags: happy birthday, πέστο, συνταγές
5 comments
To Whom It May Concern
Ήταν μεσημέρι. Ήταν ένα κορίτσι. Κι ένα αεροδρόμιο. Και γεννήθηκε κάτι. Την μέρα που γιορτάζουν οι Άγιοι Ακίνδυνος, Αφθόνιος, Πηγάσιος, Ελπιδοφόρος και Ανεμπόδιστος. Τους είχε ακούσει παλιότερα αυτούς τους Αγίους με αυτά τα -έως και αστεία για Αγίους και ανθρώπους, ονόματα και είχε γελάσει. Το κορίτσι. Κι έτυχε να έχει εκδωθεί εκείνη την μέρα το εισιτήριο. Του κοριτσιού. Και έτυχε η ανάγκη να ανοίξει κάτι στο διαδίκτυο, σαν μια κάποια φωνή για διάφορα θέματα, να γίνει εκείνη την μέρα. Του έτους. Κι έτσι στήθηκε κάπως όλο αυτό το blog. Η δημιουργία του έγινε σαν σήμερα, σήμερα είναι τα γενέθλια, και το πρώτο post μάλιστα σαν σήμερα ξεκίνησε, αλλά επειδή μεσολάβησε μεγάλο ταξίδι, ολοκληρώθηκε και δημοσιεύτηκε μια μέρα μετά. Αυτά για την ιστορία.
Συνεχίζουμε να είμαστε σε αυτό το blog τέσσερις αγαπημένοι Chefs. Άλλοι συμμετέχουν περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Άλλοι δίνουν κομμάτια από την ψυχή τους, άλλοι κομμάτια από την κουζίνα τους κι άλλοι από παντού. Κανείς δεν ξέρει αν θα συνεχιστεί το blog για καιρό ακόμα. Εξαρτάται από τα κέφια και τις καθημερινότητες όλων. Το να γράφεις ή να μην γράφεις posts δεν σου αλλάζει την ζωή. Κάνει ίσως κάποιους να χαίρονται (για) όσα γράφεις ή να μαντεύουν τι προσπαθείς να πεις πίσω από τις λέξεις. Κάνει εμένα, γιατί για τον εαυτό μου μπορώ μόνο να μιλήσω, να νιώθω πιο ανάλαφρη ή πιο εκτεθειμένη, ανάλογα με τις μέρες, τις νύχτες και τα φεγγάρια.
Ο καιρός περνάει, πέρασε, για να φτάσουμε εδώ σήμερα, ένα χρόνο μετά. Οι ζωές αλλάζουν και προχωρούν. Αναπόφευκτα σκέφτομαι πόσα δεν έχουν γίνει από εκείνο το πρώτο post μέχρι τώρα. Σαν απάντηση μπορώ να πω “αρκετά”, κάποια με νόημα, κάποια χωρίς. Αυτή φαίνεται να είναι η ζωή όμως, τόσο λογική όσο και παράλογη, τόσο παράλογη όσο και λογική. “‘Ενα αστείο η ζωή. Δεν έχει πώς, ούτε γιατί”, λέει ένα τραγούδι.
Εύχομαι να είμαστε όλοι καλά και να γίνονται πράγματα. Να μην είμαστε στάσιμοι. Εκτός αν είμαστε βαθιά ευτυχισμένοι.
Ευχαριστούμε πολύ όλους όσους μας έχουν διαβάσει ή/και έχουν κατά καιρούς σχολιάσει κάποιο από τα άρθρα μας.
Χρόνια Πολλά!
Kind Regards,
Holly
P.S.: Σαν δώρο θα δώσω τις αναλογίες από την Fresh Basil Pesto που μου έχουν πει ότι την φτιάχνω ωραία..
Fresh Basil Pesto Recipe
2 φλυτζάνια φύλλα βασιλικού (πλυμμένα και στεγνωμένα)
3 γεμάτες κουταλιές σούπας τριμμένη παρμεζάνα
μισό φλυτζάνι κουκουνάρι (κατά προτίμηση ελαφρώς καβουρδισμένο)
1-2 σκελίδες σκόρδο
1 φλυτζανάκι του καφέ λάδι
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
:)
Holly
Creme Brulee
Αστρής
Χιονάτη