Ευτυχισμένο Σπιτικό 2012!

Το 2012 θα είναι η χρονιά των σπιτικών, αυτών που ανοίγουν με γάμους αλλά και αυτών που δημιουργούνται πηγαίνοντας σε μεγαλύτερα σπίτια. Φέτος θα την κάνουμε “ρετιρέ”. Γι’ αυτό και τα μόνα γλυκά που έφτιαξα στις γιορτές ήταν σοκολατένια σπιτάκια, δεν είχα τυχαία τον Χάνσελ και τη Γκρέτελ και το καραμελωμένο σπίτι ως στολίδια ;-)

Με την ευχή όλα τα σπίτια του κόσμου να είναι γερά και μέσα να υπάρχει τόση γλύκα όση είχε και η ζάχαρη που χρησιμοποίησα για να τα πασπαλίζω!!!

 

Το τιραμισού φτιάχτηκε με πολλή πολλή αγάπη για ένα αγαπημένο πρόσωπο και για την επιτυχία του! Τα κομμάτια που έμειναν φαγώθηκαν την επόμενη, το ένα κομμάτι μάλιστα ήταν το Κυριακάτικο πρωινό μου. Μια προχριστουγεννιάτικη Κυριακή λοιπόν, ακούγοντας το you are my sunshine, πίνοντας εσπρεσσάκι και τρώγοντας τιραμισού.

Υλικά

• 500γρ κρέμα μασκαρπόνε
• 2 φρέσκα αυγά
• 400γρ μπισκότα σαβουαγιάρ
• 120γρ ζάχαρη
• Σκόνη κακάο για το πασπάλισμα
• 600ml καφές εσπρέσσο

Εκτέλεση

Φτιάχνουμε τον καφέ, και τον αδειάζουμε σε ένα μπολ και αφήνοβτας να κρυώσει καλά. Αν θέλουμε βάζουμε όση ζάχαρη θέλουμε μέσα και το ανακατεύουμε. Χτυπάμε τους κρόκους των αυγών με την μισή ποσότητα ζάχαρης, ώστε να φτιάξουμε μια αφράτη κρέμα. Προσθέτουμε το μασκαρπόνε και το ανακατεύουμε πολύ απαλά να ομογενοποιηθεί.

Χτυπάμε τα ασπράδια με ελάχιστο ελάχιστο αλάτι μέχρι να αφρήσουν και προσθέτουμε την υπόλοιπη ζάχαρη. Με μια σπατουλίτσα ανακατεύουμε προσθέτοντας το μείγμα στο μασκαρπόνε. Στρώνουμε τα σαβουαγιάρ σε σειρά, αφού τα βουτήξουμε στον καφέ, και απλώνουμε την κρέμα μια στρώση. Πασπαλίζουμε με κακάο  Κάνουμε το ίδιο σε 2η στρώση και ξαναβάζουμε μια στρώση κρέμα. Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο να παγώσει. Πριν το σερβίρουμε πασπαλίζουμε και την πάνω επιφάνεια με κακάο.

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάζοντας το προηγούμενο ποστ της Χιονάτης και βλέποντας ότι έχω μπόλικα αυγά στο ψυγείο από το χωριό κάθισα και εγώ και έφτιαξα μια καρυδόπιτα. Παραμονές του Αγίου Νικολάου την έφτιαξα, ανήμερα φαγώθηκε! Έτσι γινόταν για πολλά χρόνια στο σπίτι μου, το καθαρά χειμωνιάτικο γλυκό κατά τη μαμά λόγω του καρυδιού. Αυτή τη φορά το γλυκό ήταν δια χειρός εμού και φαγώθηκε από τους συναδέλφους στη δουλειά και όχι από συγγενείς και φίλους στο σπίτι.

Η συνταγή είναι για 30άρι ταψί και είναι λίγο διαφορετική από της Χιονάτης

Υλικά

9 αυγά

9 κουταλιές ζάχαρη

8 κουταλιές σιμιγδάλι ψιλό

9 κουταλιές καρύδι τριμμένο

μισό κουταλάκι γλυκού νες καφέ

λίγο κονιάκ

2 βανίλιες

τρούφα

Σιρόπι

3 φλυτζάνες ζάχαρη

1 1/2 φλυτζάνα νερό

1 φλούδα μανταρίνι/πορτοκάλι

Εκτέλεση

Χτυπάμε χώρια τα ασπράδια μαρέγκα.

Στη συνέχεια χτυπάμε ζάχαρη και κρόκους και μετά ρίχνουμε εναλλάξ σιμιγδάλι και μαρέγκα και τις βανίλιες

Στο τέλος ρίχνουμε το τριμμένο καρύδι, λίγη τρούφα, και το νες καφέ λιωμένο στο κονιάκ και τα ανακατεύουμε δυνατά με μία κουτάλα 3 γύρους.

Περιχύνουμε το μείγμα μας στο ταψί και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς C.

Όταν ψηθεί το αφήνουμε να παγώσει. Ετοιμάζουμε το σιρόπι που το αφήνουμε να βράσει για 5′ και περιχύνουμε το κρύο γλυκό μας πλέον με καυτό σιρόπι.

Στο τέλος πασπαλίζουμε με τρούφα αν θέλουμε.

 

Tip: Αυτή τη συνταγή μπορείτε να την εκτελέσετε ως εξής: Παίρνετε το ταψί σας και βάζετε γύρω γύρω πλαγιαστά αυγά, όσα αυγά πάρει το ταψί τόσα βάζετε στη συνταγή και βάζετε αντίστοιχα τόσες κουταλιές ζάχαρη και καρύδι ενώ βάζετε μία λιγότερη σιμιγδάλι.

 

Μετά την καρυδόπιτα είδα τη γειτόνισσα η οποία μου είπε “Μη φοβάσαι να κάνεις πράγματα, εγώ μετανιώνω για όσα δεν έκανα και όχι για όσα έκανα. Κάντα και όπου σε βγάλει, τουλάχιστον θα σου έχει φύγει το ερωτηματικό”. Αυτό μου θύμισε το πολύ πρόσφατο που έστειλε η Holly του Μαρκ Τουαίην “Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε.”

Και μιας και ο Άγιος Νικόλαος είναι ο προστάτης των ναυτοικών, βίρα τις άγκυρες!

Καλή σας επιτυχία!

Και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και στους ναυτοικούς (κυριολεκτικά και μεταφορικά)!

 

 

 

Μόλις το άκουσα…κ το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στη δικιά μου Μαρία…

Τραγουδάκι κ post λοιπόν αφιερωμένο στη γλυκειά μου Μαρία….

Ενα είναι το γλυκό μου…η καρυδόπιτα!!!

Κ βέβαια δεν είναι τυχαίο…είναι το γλυκό που μου έφτιαχνε η εν λόγω Μαρία κάθε Παρασκευή μα κάθε Παρασκευή!!!

Δεν θέλει κόπο αυτό το γλυκό αλλά αγάπη…έτσι τουλάχιστον λένε στο δικό μου το χωριό…

Τα υλικά μας:

Για το μείγμα:

• 12 αυγά
• 12 κουταλιές σούπας ζάχαρη
• 12 κουταλιές σούπας σιμιγδάλι ψιλό
• βανίλια
• ξύσμα λεμόνι
• κανέλα τριμμένη
• τριμμένο καρύδι

Για το σιρόπι:

• 2 ποτήρια ζάχαρη
• 2 ποτήρια νερό
• κανέλα

Αρχικά χωρίζουμε τα αυγά και χτυπάμε τα ασπράδια μέχρι να γίνουν αφράτη και ωραία μαρέγκα!Στη συνέχεια χτυπάμε τους κρόκους με τη ζάχαρη. Θέλει αρκετό χτύπημα για να γίνει μια ομοιογενής και σφιχτή κρέμα. Μετά προσθέτουμε τη μαρέγκα και το σιμιγδάλι ανακατεύωντας με μια κουτάλα. Τέλος προσθέτουμε το καρύδι, την κανέλλα, το ξύσμα λεμονιού και τη βανίλια! Το ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 50 λεπτά περίπου.

Όταν κρυώσει το περιχύνουμε με ζεστό σιρόπι!

Καλό και γλυκό μήνα σε όλους!!!

Νοέμβρης 2007
Ένας νέος κύκλος άνοιγε, με αξιώσεις, στόχους κλπ

Νοέμβρης 2011
…και τυπικά αυτό ο κύκλος έκλεισε χθες.

Πολλά μεσολάβησαν 4 χρόνια μετά. Πολλά καλά και μερικά άσχημα. Από όλα κερδίσαμε είναι το μόνο σίγουρο. Κερδίσαμε αυτό που λένε εμπειρία. Το θέμα είναι πώς θα την εφαρμόσουμε στο εξής αυτή την εμπειρία σε όλα τα επίπεδα.

Τον κύκλο αυτόν θέλησα να τον κλείσω με ένα γλυκό, γιατί το τέλος μιας εποχής σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας. Τι καλύτερο από το να συμπεριφερφθείς γλυκά στον εαυτό σου, να τον νταντέψεις/επιβραβεύσεις και να τους πεις “τα κατάφερες”, αλλά ταυτόχρονα και να του δώσεις ώθηση και ενθάρρυνση αυτή τη φορά να χρησιμοποιήσεις την εμπειρία που κέρδισες και να ξεκινήσει αυτή η εποχή με μια γλύκα που ζαχαρώνει και μυρίζει βούτυρο.

Το σαραγλί της μετάβασης/ με φυστίκια αιγίνης

Υλικά
1/2 κιλό φύλλο Βηρυττού
βούτυρο γάλακτος
400 γρ. αποφυλωμένα φιστίκια αιγίνης
100 γρ. καρύδι
1-2 κουταλιές ζάχαρη
1 κουταλάκι γλυκού κανέλλα
λίγο γαρύφαλλο τριμμένο
λίγη φρυγανιά τριμμένη
3 βανίλιες

Για το σιρόπι
2 κούπες ζάχαρη
1 κούπα νερό

Εκτέλεση
Αλέθουμε το φιστίκι και τα καρύδια αλλά χωρίς να γίνουν εντελώς ψίχα στο μούλτι. Μετά τα ανακατεύουμε και προσθέτουμε τη ζάχαρη, την κανέλα, το γαρύφαλλο,την φρυγανιά και τις βανίλιες. Η γέμισή μας είναι έτοιμη.
Στη συνέχεια ανοίγουμε ένα φύλλο και το βουτυρώνουμε. Πασπαλίζουμε σε όλο το φύλλο γέμιση και αρχίζουμε να το διπλώνουμε σε ρολό.

Μετά το κόβουμε σε κομμάτια και τα τοποθετούμε στο ταψί μας που το έχουμε ήδη βουτυρώσει. Βουτυρώνουμε τα κομμάτια και από την απ’ έξω πλευρά μέσα στο ταψί.

Βάζουμε το ταψί σε καλά προθερμασμένο φούρνο να ψηθεί.
Στο μεταξύ ετοιμάζουμε το σιρόπι και περιχύνουμε το γλυκό καυτό με καυτό σιρόπι.

Καλή σας επιτυχία!

Και οι στόχοι ζωής του καθενός να πραγματοποιηθούν!

…δώσ’ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι να αρχινήσει!

Μια φορά και έναν καιρό χάθηκε η Δικαιοσύνη…

Οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια περνούσαν μα η Δικαιοσύνη δεν εμφανιζόταν και η ανομία που κυριαρχούσε παίδευε τον κόσμο…

Μια μέρα ένας σοφός είπε πως εγώ με τη σοφία που έχω θα φέρω πίσω τη Δικαιοσύνη, έτσι λοιπόν κίνησε να πάει να την φέρει…πέρασε πόλεις και χωριά, δρόμους και δρομάκια μα τη Δικαιοσύνη δεν τη βρήκε…

Μετά ένας πλούσιος είπε πως θα πάει εκείνος να βρει τη Δικαιοσύνη, τα πλούτη του ήταν ικανά να τη φέρουν πίσω…κίνησε κ αυτός μας δεν κατάφερε να βρει την Δικαιοσύνη…

Μετά από πολύ καιρό, ένας γέρος έχοντας στο χέρι του ένα μικρό μπουκαλάκι ξεκίνησε να πάει κ αυτός για να βρει τη Δικαιοσύνη, όλοι γέλασαν μόλις τον είδαν, αλλά εκείνος είχε πίστη πως μπορούσε να την βρει και να τη φέρει πίσω…Στο μπουκαλάκι του είχε το αίμα, τον ιδρώτα και τα δάκρυα των απλών ανθρώπων που υπέφεραν από την εξαφάνισή της…

Πέρασε κάμπους και βουνά, θάλασσες και ποτάμια μα οι μέρες περνούσαν κ δεν μπορούσε ούτε αυτός να βρει τη Δικαιοσύνη…στο τέλος κουρασμένος κ απογοητευμένος έκατσε πάνω σε ένα βράχο κ έτσι εκνευρισμένος όπως ήταν πέταξε το μπουκαλάκι του πάνω στο βράχο….το υγρό που είχε χύθηκε κ ξάφνου εμφανιστήκε ένα πυκνό σύννεφο καπνού….Όταν ο καπνός διαλύθηκε εμφανίστηκε ένα κοριτσάκι!

“Ποιά είσαι εσύ?”, ρώτησε ο γέροντας

“Εγώ είμαι η Διαμαρτυρία! Και θα σε βοηθήσω να βρούμε τη Δικαιοσύνη”, απάντησε το κοριτσάκι

Χαρηκε ο γέροντας κ αποφάσισε πως πρέπει να συνεχίσει να ψάχνει για τη Δικαιοσύνη. Έτσι λοιπόν πιάστηκαν χέρι χέρι και ξεκίνησαν κ πάλι να ψάχνουν….

Γύρισαν όλο τον κόσμο μα μάταια…πουθενά δεν την βρήκαν…

Έφτασαν στο τέλος του κόσμου, απογοητευμένοι και στενοχωρημένοι…εκείνη τη στιγμή είδαν να βγαίνει από το πλήθος μια νεαρή κυρία που στο ένα χέρι της κρατούσε ένα σπαθί και στο άλλο χέρι της μια ζυγαριά!!!

“Η Δικαιοσύνη”, είπαν και οι δυο τους με μια φωνή!

“Ναι, η Δικαιοσύνη είμαι”, απάντησε η γυναίκα

“Σε ψάχναμε σε όλη τη γη, πρέπει να έρθεις μαζί μας! Ο κόσμος υποφέρει από τότε που εξαφανίστηκες”, της είπε ο γέροντας

“Δεν μπορώ να έρθω ακόμα! Θα έρθω όταν το μικρό κοριτσάκι που κρατάς μεγαλώσει!”, απάντησε η γυναίκα

Αρκούσε ο ψήστης της παρέας να δώσει το σύνθημα “σας περιμένω στη βεράντα μου για κοψίδια” και να ΄μαστε εκεί σχεδόν οικογενειακή κατάσταση, αδέρφια, κουμπάροι και πάει λέγοντας…
Και να ‘μαι και εγώ με μια τυρόπιτα στα χέρια, που πάλι καλά να λέω που δεν μου όρμησε κανένας μετανάστης στο δρόμο να την φάει γιατί από οσμή ήταν άλλο πράγμα… Από γεύση τώρα, νομίζω ότι ήταν καλή αλλά λίγο βαριά μου έπεσε, ίσως έφταιγε το κρεμμυδάκι, σε συνδυασμό με το ότι ήταν βράδυ και στο τραπέζι υπήρχαν και άλλα πολλά καλούδια ακόμα εκτός της ψητούρας που δεν μπορούσα να τα αφήσω έτσι χωρίς δοκιμή…
Εγώ θα την ξαναφτιάξω την τυρόπιτα αυτή αλλά για να τη φάω σκέτη (άντε με μια μπριζόλα συνοδευτικό).

Ιδού η συνταγή:

Υλικά
1 κεσεδάκι (γιαουρτιού) αλεύρι για όλες τις χρήσεις 
2 γιαούρτια στραγγιστά
500 γρ. φέτα τριμμένη με το χέρι
1 κεσεδάκι (γιαουρτιού) βούτυρο λιωμένο
4 αβγά
2 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 πιπεριά πράσινη (προαιρετικά)
1 πιπεριά κόκκινη (προαιρετικά)
λίγο άνιθο
λίγο πιπέρι
φρυγανιά τριμμένη

Εκτέλεση
Αλείφουμε το ταψί μας  με λιωμένο βούτυρο και το  ραντίζουμε με τριμμένη φρυγανιά. Ανακατεύουμε μέσα σε μπολ το γιαούρτι,το αλεύρι, το βούτυρο,τη φέτα,τα αυγά και τα μυρωδικά
ψιλοκομμένα και προσθέτουμε το πιπέρι. Αδειάζουμε το παχύρευστο μείγμα στο ταψί και το στρώνουμε ομοιόμορφα με μια σπάτουλα. Ραντίζουμε την επιφάνεια με τριμμένη φρυγανιά. Ψήνουμε στους 200 βαθμούς σε προθερμασμένο φούρνο για 30-40 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσει καλά η  επιφάνεια.

Καλή σας επιτυχία!

Κάποτε μου είπε μια φίλη που της είπε ένας συνάδελφός της, ότι όπου ακούς Βαγγέλης να ξέρεις και καλός άνθρωπος. Δεν ξέρω γιατί, αλλά πολύ είχα χαρεί με αυτή την ατάκα.
Ένας φίλος ο Βαγγέλης μου έδωσε την συνταγή της εικόνας (η συνταγή δόθηκε ιντερνετικά οπότε συγχωρέστε τα γκρικλις του Βαγγέλη, ήταν που είχε μπει με ουμπούντου). Απλή, εύκολη, ελαφριά και εύγεστη.
Τα κομμάτια τα έτρωγα δύο δύο και τεράστια, τρώγεται εύκολα γενικώς το συγκεκριμένο γλυκό. Εμφανισιακά δεν μου πέτυχε και πολύ γιατί δεν είχει πήξει καλά η κρέμα, οπότε προσοχή στα γουόρνινγκς του Βαγγέλη…

και πολύ καλή σας επιτυχία!!!

Evangelos says
pairneis ena tapsi
bazeis mia strosi
apo pti ber biskota
ta paspalizeis me zaxari kai kanela

meta perixineis ligo ouiski se stagones rantizeis gia tin akribia
kai meta ta brexeis me ligo gala
isa na malakwsoun
kaneis to idio
gia alli mia strosi
i kai 3h an 8es na eine xortastiko
ka8e strosi paspalizeis me zaxari kanela kai rantizeis me ouiski kai meta me gala
opote to kato meros enopoieite
prosoxi den 8elei kai para poli gala

Aστρής says
αυτό ήθελα να σε ρωτήσω

Evangelos  says
toso oso na to roufixoun ta biskota
kai na eine simpages

Αστρής says
οκ

Evangelos  says
meta kaneis 2 kremes stigmis banilias
kai to bazeis san layer
kai meta ena 10 lepto psigio (i katapsiksi )
ok
mexri edo
meta kaneis ena zele
tis areskias sou
ego sini8os

Αστρής says
ανανά

Evangelos  says
perno kerasi
kai bazo rodeles anana
mesa
Αστρής says
χαχαχαχαχα
καλή ιδέα

Evangelos says
genika se YFI (eides ti chef eime)
moiazei me ayto pou eixes ftiaxei prox8es

Aστρής says
και μέσα στην τρύπα του ανανά βάζεις κερασάκι;

Evangelos says
kai eine paromias droseris kai froutenias empneysis
e ego bazo stafili
pou eine pio froutenio
aplos 8elei i krema na piksei prin rixeis to zele
giati opos eine kaftos mporei na sou dialisei to apo katw layer
8eleei siga siga

Αστρής says
το ζελέ να είναι καυτό;

Evangelos says
e oxi
to afineis
na kriosei
ligo
gia na mi sou xalasei to apo katw

Αστρής says
να μην πήξει όμως ε;

Evangelos says
e ne
kai gia na benei o ananas
meta

Αστρής says
ωραία

Αλλιώς σκεφτόμουν να ξεκινήσω αυτό το ποστ, αλλά η ατμόσφαιρα έξω άλλα επιβάλλει! Ξεκίνησαν τα πρωτοβρόχια! Αγαπημένα.+-
Ακριβώς από κάτω πετάγεται ένα παράθυρο και η Holly μου γράφει “Καλό φθινόπωρο και καλές αγάπες του χειμώνα”
Ανοίγω τα παράθυρα και η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος χώνεται στα ρουθούνια μου που αυτόματα βουλώνουν με την πρώτη υγρασία που σκάει (ένιγουέι αυτό είναι εντελώς διαφορετικό ποστ “ο ωρυλά του Αστρή” θα ονομαστεί).
Επανέρχομαι με όση συγκέντρωση μου απομένει στην αρχική ιδέα του ποστ. Όπως όλα τα τελευταία ποστ έχει να κάνει με ένα ωραίο γεγονός που συνέβη, έτσι και η αφορμή γι’ αυτό το ποστ δόθηκε από το φανταράκι της παρέας που ορκίστηκε και στις λίγες μέρες άδειάς του μέχρι να πάρει τη μετάθεση μας συγκέντρωσε στο σπίτι του! Εγώ αν δεν είχε καλό κίνητρο δεν θα πήγαινα :-p αλλά είχε καλό ο άτιμος! Μπιρίμπα! Τώρα που το σκέφτομαι έχω περάσει ατελείωτες ώρες παίζοντας μπιρίμπα με ένα φαντάρο και όποιος ήθελε να κερδίσει ερχόταν με την ομάδα μου :p
Όταν έπεσε η πρόσκληση για τη μάζωξη το σκέφτηκα καλά, η μπιρίμπα θέλει μεζέ αλλά εγώ ήθελα να γλυκάνω το φανταράκι γιατί δεν ξέρει που θα το στείλει η μαμά πατρίδα αύριο και έτσι αποφάσισα να του φτιάξω cupcakes ώστε να μπουκώσει ένα πριν μπει στο λεωφορείο και βρεθεί στις Καστανιές του Έβρου πριν καν το καταλάβει.
Η συνταγή εύκολη και το αποτέλεσμα εγγυημένο. Δοκιμάστε τη!
Βέβαια, το φανταράκι δεν είναι τυχαίο ούτε πρωτάρης στην μπιρίμπα έτσι φρόντισε για το μεζέ μα πάνω από όλα φρόντισε για το πιοτό. Τσιπουράκι αγιορείτικο, αγιασμένο έκαψε τα λαρύγγια μας και να ‘σου η ξανθομάλλα ποδηλάτισσα ξεκίνησε “στο ένα χέρι το τσιγάρο στο άλλο χέρι το μπεγλέρι” και εκεί κάναμε τη φυσική μπιρίμπα με τον μουσάτο Πάνο και πήρα τα πάνω μου! Συνέχα να τραγουδάς γλυκειά μου, συνέχα! Είναι ξεσηκωτικιά η άτιμη και που να συγκεντρωθεί ο φαντάρος, τα απαγορευμένα χαρτιά μας έριξε…
Αν οι γύφτοι συνέχιζαν να μιλάνε μέχρι την ώρα που παίζαμε θα τους είχαμε κερδίσει αλλά έλα που αυτοί σβερκώνονται νωρίς αφού λυσσάνε όλη την υπόλοιπη μέρα.
Η συνταγή για εσάς τους λίγους (;) αγαπημένους αναγνώστες και το τραγούδι από την μερακλού φιλενάδα στο φανταράκι

Υλικά
1 Βιτάμ των 250γρ. λιωμένο
2 κούπες ζάχαρη
½ κούπα κακάο
1 κουταλιά κονιάκ (εγώ έβαλα ψημένη ρακή που έχω από Αμοργό)
5 αυγά
100ml. Γάλα
3 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 βανίλιες

Εκτέλεση
1. Προθερμένετε τον φούρνο στους 250 βαθμούς.
2. Χτυπάτε τα ασπράδια μαρέγκα, στη συνέχεια προσθέτε τη ζάχαρη, τους κρόκους, το βούτυρο, το γάλα και το κονιάκ.Βάζετε σε ένα μπολ όλα τα υλικά (χωρίς το αλεύρι και το κακάο) και ανακατεύετε καλά.
3. Αφού κοσκινίσετε το αλεύρι και το κακάο και τα ανακατέψετε, ρίχνετε και τις βανίλιες, τα προσθέτετε στο μείγμα και ανακατεύετε καλά άλλη μια φορά.
4. Αδειάζετε το μείγμα στη φόρμα με τις θήκες, χαμηλώνετε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 200 και ψήνετε για 5-6 λεπτά, ώστε να δημιουργηθεί ελαφριά κρούστα και να λιώνει στο στόμα.
5. Αφήνετε τα cupcakes να κρυώσουν και μετά αν θέλετε προσθέτε γλάσο.

Γλάσο
3 κουταλιές σούπας ζάχαρη
3 κουταλιές βούτυρο
λίγη κουρβερτούρα
2 κουταλιές σούπας κακάο
3 κουταλιές σούπας νερό
2 βανίλιες
λίγο κονιάκ (εγώ έβαλα βότκα)

Τα λιώνετε όλα σε ένα κατσαρολάκι και περιχύνετε τα cupcakes.

Ίσως και να ήταν η πιο χαρούμενη-συγκινητική-δυνατή στιγμή της ζωής μου όταν άκουσα όλο προσμονή “Να σας ζήσει! Παίδαρος! 3750!” Τον αντίκρυσα έχοντας μια κάμερα στο χέρι και το μόνο που πρόσεξα ήταν τα χείλη του! Ίσως να ήταν οιωνός ότι στο εξής θα κρεμόταν μία ολόκληρη οικογένεια από αυτά. Κρεμόμαστε από αυτά όταν γελάει, όταν κλαίει, όταν λέει μαμά-μα/μπαμπά/νταντά/γιαγιαγια και όταν παριστάνει τον παππού του πως τρώει :)
Ανυπομονώ (φύσει ανυπόμονος άνθρωπος) να ακολουθήσουν πολλές τέτοιες δυνατές στιγμές που η αγωνία αν του όλα θα πάνε καλά θα κλείνει με γέλια και δάκρυα συγκίνησης.
Ένας ολόκληρος χρόνος πέρασε από εκείνη τη μέρα και φυσικά η ζωή σου, όταν δεν είσαι ο γονιός αυτού του πλάσματος, έχει και άλλα πολλά… Σαν να έκανα την επισκόπηση μιας ολόκληρης χρονιάς, αυτοί που άλλοι την κάνουν 31 Δεκέμβρη, άλλοι στα γενέθλιά τους και άλλοι στο τέλος του καλοκαιριού αρχές φθινοπώρου. Ε να εγώ την έκανα χθες, στα γενέθλιά του, ανήμερα του Αγίου Υακίνθου, του Αγίου της Προσμονής! Τι ειρωνία εγώ ο ανυπόμονος άνθρωπος να τα σκέφτομαι όλα ανήμερα του αγίου της καρτερίας :-p
Ε γι΄αυτό χθες ήθελα να φτιάξω μόνο γλυκά, ήθελα μόνο γλύκα και νομίζω δεν τα πήγα άσχημα. Τα μπισκοτάκια έκαναν θραύση τόσο για την εμφάνισή τους όσο και για τη γεύση τους (αυτά παραήσαν γλυκααααααά) και τα τρουφάκια καρύδας τιμήθηκαν ιδιαιτέρως από μικρούς και μεγάλους. Η μεγαλύτερη ανταμοιβή φυσικά ήταν τα δύο “μα” (φιλάκια) που έλαβα από τον εορτάζοντα!

Συνταγή για μπισκότα

Υλικά
250 γρ. αλεύρι
1 κ.γ. baking powder
1 αβγό
120 γρ. ζάχαρη
180 γρ. μαργαρίνη
1 κ.σ. κρέμα γάλακτος
ξύσμα λεμονιού

Εκτέλεση
Βάζουμε όλα τα υλικά μαζί σε μπολ.Στη συνέχεια την ανοίγουμε,σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια,σε λεπτό φύλλο.Κόβουμε σε διάφορα σχήματα με κουπ πατ και
αραδιάζουμε σε ταψί.Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς περίπου 15 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν ελαφρά οι άκρες τους.

Γαρνίρισμα
Ανακατεύουμε ζάχαρη άχνης με λίγο νερό και μία σταγόνα από όποιο χρώμα ζαχαροπλαστικής έχουμε. Στο σουπερ μάρκετ βρήκα μπλε, κίτρινο και κόκκινο. ανακατεύντας το μπλε με το κίτρινο πήρα και το πράσινο ;-)

Τρουφάκια καρύδας

Υλικά
1 κουτί μπισκότα πτι μπερ
1 ζαχαρούχο γάλα
200 γρ. καρύδα

Εκτέλεση
Χτυπάμε στο μπλέντερ τα μπισκότα να γίνουν σκόνη. Ρίχνουμε στη σκόνη πλέον το ζαχαρούχο γάλα και τη μισή καρύδα. Τα ανακατεύουμε και γίνεται μια σφιχτή ζύμη. Φτιάχνουμε μπαλάκια και τα βουτάμε στην υπόλοιπη καρύδα. Τα τρουφάκια μας είναι έτοιμα!

«Ο Άγιος Υάκινθος σαν ιδεολογία λέγεται με τρεις κουβέντες: ο Άγιος των αισθημάτων, της ανάμνησης και της προσδοκίας τους. Γι’ αυτό τους λεω, όταν θα πηγαίνετε στον Άγιο Υάκινθο θα ανάβετε δυο κεριά, ένα στην ανάμνηση κι ένα στην προσδοκία. Διότι σε ένα τέτοιο χώρο παράκλησης οφείλω, από τη μια, να θυμηθώ μιαν αγάπη μεγάλη που έχασα, αλλά μπορώ, από την άλλη, να παρακαλέσω να με επισκεφθεί πάλι το αίσθημα. Επομένως, δεν είναι ο Άγιος του Έρωτος ο Υάκινθος, αλλά, ο Άγιος της Ανάμνησης των Αισθημάτων και της Προσδοκίας τους»

Λουδοβίκος των Ανωγείων