Γαλοπούλα (turkey) 2008

Ο Αστρής επί τω έργω

Πολυγραφότατοι συν-μάγειρές (co-chefs) μου, το 2008 όπως και κάθε χρονιά τελειώνει με τη σημαντικότερη γιορτή του χρόνου που δεν είναι άλλη από τα Χριστούγεννα. Νομίζω πως ήρθε η ώρα να ξεδιπλώσουμε το ταλέντο μας, να φορέσουμε το σκούφο μας, να σηκώσουμε τα μανίκια μας και να παρουσιάσουμε στους αναγνώστες μας το Χριστουγεννιάτικο Τραπέζι 2008. Έτσι λοιπόν κάνω την αρχή και παρουσιάζω το κύριο πιάτο που δεν είναι άλλο από τη γεμιστή γαλοπούλα. Θα παρουσιάσω όλη τη διαδικασία με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Εδώ θα ήθελα να παρακαλέσω τους εν Αμερική κατοικούντες, μιας και πριν από λίγο καιρό γιόρταζαν την ημέρα των Ευχαριστιών (α παρεμπιπτόντως Ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου σας είπα;;; Happy Thanksgiving χιχιχιχι) και δοκίμασαν και την εκεί γαλοπούλα αν έχουν να προτείνουν κάτι διαφορετικό να μη διστάσουν (όσο και αν αρνούμαι να αποδεχτώ ότι υπάρχει καλύτερη γαλοπούλα από αυτή που θα παρουσιάσω).

Ωστόσο πριν ξεκινήσω με τη φοβερή διαδικασία της προετοιμασίας της γαλοπούλας να υπενθυμίσω ότι η γαλοπούλα είναι ξενόφερτο έθιμο όπως και πολλά άλλα. Τα παλιότερα χρόνια μετά από 40 μέρες νηστεία, το Χριστουγεννιάτικο γεύμα το περίμεναν μικροί και μεγάλοι με μεγάλη ανυπομονησία. Την ημέρα αυτή σέρβιραν χοιρινό κρέας και σε κάθε τραπέζι υπήρχε το Χριστόψωμο. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας ήταν πολύ διαδεδομένη και η κοτόσουπα. Πάντως στο δικό μου χριστουγεννιάτικο τραπέζι πάντα υπάρχει κοτόσουπα, πολλές φορές μέσα έχει και κρέας από χήνα, η οποία τη νοστιμίζει αφάνταστα. Αλλά τώρα ξέφυγα από το θέμα μου…

Λοιπόν την προετοιμασία της γαλοπούλας μπορεί να την αναλάβει ένας εξ΄ολοκλήρου ή και περισσότεροι. Παρεμπιπτόντως μιλάω πάντα για χωριάτικη γαλοπούλα που έχουμε στον κήπο του σπιτιού μας. Αναλαμβάνει λοιπόν κάποιος να την κυνηγήσει ή να την ξεγελάσει με τροφή να την στριμώξει σε μια γωνία και να την πιάσει. Τα πουλερικά τα πιάνεις από τα πόδια. Κάνω skip το αποτρόπαιο βήμα της σφαγής του αδικοχαμένου – όχι και τόσο αν σκεφτείς τι απόλαυση μας προσφέρει- πουλερικού. Στη συνέχεια του βάζουμε έναν κόκκινο (βασικά ό,τι χρώμα θες) φιόγκο στο λαιμό, θα καταλάβετε το λόγο αμέσως και σκίζουμε λίγο το μπούτι όπου εκεί μπαίνει το έμβολο της φουσκωτήρας και αρχίζουμε να φουσκώνουμε την άψυχη γαλοπούλα. Έτσι ο λόγος που βάζουμε το φιόγκο είναι για να μη φεύγει ο αέρας. Το «φούσκωμα» της γαλοπούλας γίνεται με σκοπό να την ξεπουπουλιάσουμε. Έπειτα ανοίγουμε τη γαλοπούλα στην κοιλιά της και την «ξεκοιλιάζουμε». Κρατάμε το συκώτι και την κοιλίτσα τα οποία και καθαρίζουμε πολύ καλά και τα υπόλοιπα εντόσθια τα πετάμε. Έτσι ολοκληρώθηκε το πρώτο στάδιο της υλοποίησης της χριστουγεννιάτικης γαλοπούλας.

Παραμονές βράδυ λοιπόν ετοιμάζεις τη γαλοπούλα συνοδεύοντας αυτή την «ιεροτελεστία» με χριστουγεννιάτικα τραγούδια που ακούγονται από το laptop (τα κατέβασες με torrent) τα φώτα στο δέντρο να αλλάζουν γοργά ή αργά την ένταση του φωτισμού (ανάλογα με τη ρύθμιση), οι γυαλιστερές μπάλες να παίρνουν ιδιαίτερο χρώμα από τα φωτάκια, η φωτιά στο τζάκι καίει και όλος κάποιος λέει στον άλλον να φέρει κανένα κούτσουρο για να μη σβήσει το βράδυ ώστε να καίει και το πρωί νωρίς. Η ιεροτελεστία περιλαμβάνει τα εξής: Σε ένα τηγάνι πλατύ και βαθύ ρίχνουμε λίγο βούτυρο, ένα καλά τριμμένο κρεμμύδι, και την κοιλίτσα και το συκώτι της γαλοπούλας κομμένα σε μικρά κομμάτια. Επίσης σε αυτά καλό θα είναι να έχουμε κοιλίτσες και συκωτάκια από άλλα κοτόπουλα καθώς και 2 χοιρινές μπριζόλες και αυτά όλα κομμένα σε μικρά κομμάτια. Τσιγαρίζουμε λοιπόν όλα τα κρέατα με το κρεμμύδι και το τσιγάρισμα το σβήνουμε με λίγο κονιάκ. Στο τέλος προσθέτουμε κουκουνάρια, αμύγδαλα σε μικρά κομμάτια, κεφαλοτύρι ψιλοκομμένο και αλατοπίπερο. Εν συνεχεία βουτυρώνουμε πολύ καλά το εσωτερικό της γαλοπούλας και τη γεμίζουμε με τη γέμιση που έχουμε ήδη ετοιμάσει και ήρθε η ώρα να πιάσουμε βελόνα και κλωστή. Εννοείται πως χρειάζεται μια μεγάλη βελόνα και λίγη κλωστή ώστε να ράψουμε το σημείο από το οποίο γεμίσαμε τη γαλοπούλα. (Σε αυτή τη φάση αν δεν την ετοιμάζουμε Παραμονές Χριστουγέννων τη γαλοπούλα αλλά νωρίτερα, τη βάζουμε στην κατάψυξη και το πλεονέκτημα είναι ότι η γαλοπούλα ποτίζει από τη γεύση της γέμισης.)

Και φτάνουμε τώρα ανήμερα Χριστουγέννων που ήρθε η ώρα του ψησίματος, η συνταγή ενδείκνυται για όσους έχουν δικές τους γαλοπούλες αλλά όχι ξυλόφουρνο (οξύμωρο ε;;;). Έτσι προθερμαίνουμε το φούρνο και εν συνεχεία αλείφουμε με βούτυρο το εξωτερικό της γαλοπούλας και την τοποθετούμε σε μια γάστρα με λίγο ζεστό νερό στο φούρνο σε 180 °C. Θα χρειαστούν 2 ώρες και εν τω μεταξύ θα πρέπει να έχουμε ετοιμάσει λίγο χυμό πορτοκαλιού και κατά διαστήματα να την αλείφουμε με ένα πινέλο. Αφού έχει σιγοψηθεί γύρω στις 2 ώρες θα προσθέσουμε γύρω γύρω στη γάστρα πατάτες κομμένες σε κύβους, 1 κυδώνι κομμένο σε φέτες, λίγα δαμάσκηνα και λίγα κάστανα βρασμένα και καθαρισμένα. Δυναμώνουμε το φούρνο στους 200-220 °C και αφήνουμε το φαγητό για άλλες 2 ώρες. Όταν δούμε ότι είναι έτοιμο δυναμώνουμε για λίγο ακόμα την ένταση του φούρνου ώστε να απορροφηθούν τα υγρά και η γαλοπούλα μας να πάρει ένα ωραίο ροδοκόκκινο χρώμα.

Τέλος αφού ολοκληρωθεί και η διαδικασία του ψησίματος θα πρέπει να αφαιρέσουμε προσεκτικά την κλωστή με την οποία είχαμε ράψει τη γαλοπούλα και να τη σερβίρουμε όμορφα σε μια μεγάλη πιατέλα τοποθετώντας περιμετρικά τις πατάτες, τα κυδώνια κλπ.

Tip: Αφαιρέστε τη γέμιση από το εσωτερικό της γαλοπούλας και σερβίρετέ τη σε ένα ξεχωριστό μπολ (just convenient).

Καλή σας όρεξη! Και του Χρόνου με Υγεία!

Καλές γιορτές!!!

Υ.Γ.#1 Θα μου άρεσε κάποιος να γράψει και για το στολισμό του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού. Σαφώς οι γεύσεις είναι που μετράνε αλλά και η εμφάνιση προδιαθέτει.

Υ.Γ.#2 Προτείνετε και κρασί.