Αναρτήθηκε από: Holly | Μαΐου 26, 2009

When?

Ένα πολύ ωραίο κείμενο….

«Τον τελευταίο καιρό αμπελοφιλοσοφώ πάνω στις δυσκολίες. Τις χωρίζω σε δυό κατηγορίες: τις αναπόφευκτες κι αυτές που μπορείς να αποφύγεις αν κάνεις τις σωστές επιλογές. Κάτω από την πρώτη κατηγορία, στοιχίζω τις αρρώστιες, τα ατυχήματα, τους θανάτους, τις σημαντικές απώλειες. Όλα αυτά για τα οποία οι αφελείς ισχυρίζονται ότι αφού δεν σε σκοτώνουν σε κάνουν πιο δυνατό. Καλά, βλακείες. Ό,τι δεν σε σκοτώνει, σου αφήνει κουσούρια, αναπηρίες, σε γεμίζει πληγές αόρατες και ορατές που κάνουν εμφανή την αδυναμία του συστήματος που λέει και μια φίλη μου. Αυτές δεν με απασχολούν, με την έννοια πως ό,τι είναι να φιλοσοφήσω περί αυτών των δυσκολιών, το έχω φιλοσοφήσει ήδη κι απλώς εύχομαι μη μου συμβούν (κι άλλες). Η δεύτερη κατηγορία όμως με απασχολεί συνεχώς: πότε εγκαταλείπεις ό,τι σε  ταλαιπωρεί; Ποιο είναι αυτό το χρονικό σημείο που πρέπει να πάρεις την απόφαση, να επιλέξεις να γυρίσεις την πλάτη στην ταλαιπωρία;

Κάποτε, κάποιος μου είχε πει πως η συνηθέστερη παγίδα στην οποία πέφτουν οι ευφυείς άνθρωποι είναι να χάνουν χρόνο προσπαθώντας να φτιάξουν κάτι που έχει μεν χαλάσει αλλά είναι αδύνατο να φτιάξει. Η αδυναμία τους να δεχτούν ότι κάποια πράγματα απλώς, έχουν στραβώσει και δεν ισιώνουν τους κάνει να πέφτουν με τα μούτρα σ’ενα σισύφειο αγώνα που τους αφήνει εξουθενωμένους και βαθειά απογοητευμένους. Ευτυχώς όμως, με τα χρόνια μαθαίνεις τα κόλπα και τα μαζεύεις όλο και γρηγορότερα. Τουλάχιστον εγώ, έχω σπάσει κάθε ρεκόρ τελευταίως. Με τη δεύτερη στραβή, την κάνω. Βέβαια, έχω μάθει ν’αναγνωρίζω τα σημάδια αλλά και πάλι κάθε που αφήνω πίσω μου το ζαβό (κατάσταση κυρίως) ομολογώ ότι αναρωτιέμαι για καιρό αν έχω πράξει σωστά.»

http://www.greekgastronomer.com/?p=1207

& ένα πολύ ωραίο τραγούδι….

All your seasick sailors, they are rowing home
Your empty handed armies, are all going home

…..

Leave your stepping stones behind,
something calls for you
Forget the dead you’ve left, they will not follow you
The vagabond who’s rapping at your door
Is standing in the clothes that you once wore
Strike another match, go start a new
And it’s all over now, Baby Blue.

Advertisements

Responses

  1. 1ον. Πάρα πολύ ωραίο κείμενο
    2ον. Πραγματικά μετά την μεγάλη Καληνύχτα είναι η ερώτηση που με απασχολεί εντόνως…όμως η ζωή πολλές φορές μας προλαβαίνει…για να δούμε…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: