Αναρτήθηκε από: Holly | Σεπτεμβρίου 3, 2009

You Only Live Twice (ορ νοτ)

Είναι μερικά βράδια που νομίζεις πως βρίσκεσαι σε ταινία του James Bond. Δεν μπορείς να πεις με ακρίβεια τι είσαι και πως ζεις. Είσαι “shaken”, μπορεί και “stirred”, αν με καταλαβαίνετε. Τα φεγγαράκια σε απειλούν αντί να σε γοητεύουν.

Φεγγάρια που ανατέλλουν τις νύχτες

Τις μαύρες μέρες δηλαδή

Και γίνονται πανσέληνοι

Από πλαστελίνη

Ωραία

Σε παρασέρνει αυτό το “The World Is Not Enough”.

Επειδή όμως είσαι σαν τον agent James και όχι σαν κανένα τυχαίο, λες δεν γαμ..ται..δεν θα κάτσω να στενοχωρηθώ και δεν κάθεσαι.. Υπακούς στο «Die Another Day», και μαθαίνεις έτσι να προχωράς στη ζωή σου. Πιστεύεις σε αυτό το αύριο, γιατί «Tomorrow Never Dies», όπως είναι γνωστό τοις πάσι. Επίσης, μιας και speaking of  μεγάλες αλήθειες, σου έρχεται στο μυαλό η φρασούλα «Diamonds Are Forever». Αρχίζεις να σκέφτεσαι λοιπόν μετά πως άστα, βράστα τα φεγγάρια και τις αντανακλάσεις του φεγγαρόφωτος πάνω στις θάλασσες, όλα λεφτά είναι. Το λέει και ο ίδιος ο Bond σε μια δύσκολη στιγμή. Το έχεις πάρει πρέφα κι εσύ που είσαι άνθρωπος-vodka-martini και αντικρίζεις τον κόσμο, «shaken or stirred» έχει μικρή σημασία όταν τα προβλήματα είναι μεγαλύτερα…

James Bond: [after Bond has just lost his 10 million in the game, to the bartender] Vodka-martini.
Bartender: Shaken or stirred?
James Bond: Do I look like I give a damn?


Advertisements

Responses

  1. speaking of cinema…

    Επίσης μπορείς να προσθέσεις και το
    «After all tomorrow is another day»
    από άλλη αγαπημένη ταινία

    speaking of theater…

    (διάβασα σε ένα βιβλίο)

    «Αν είχαμε δύο ζωές, θα ζούσαμε την πρώτη μας ζωή σαν πρόβα, σαν δοκιμή, για να μάθουμε να ζήσουμε όπως θα θέλαμε την δεύτερη. Αν πεθαίναμε δύο φορές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι τη δεύτερη θα πεθαίναμε καλύτερα από την πρώτη. Δυστυχώς (;) δεν είναι έτσι. Αυτό το θέατρο μπορούμε να το παίξουμε μόνο μια φορά. Χωρίς πρόβα, χωρίς δοκιμή. Γι’ αυτό πρέπει να το παίξουμε όσο καλύτερα γίνεται για εμάς τους ίδιους και για όσους αγαπάμε.»

    Τώρα…

    Shaken or stirred? You can sometimes be both…

    Στην υγειά μας
    Salute

    :)

  2. @Creme Brulee: Το θέμα δεν είναι αν είσαι το ένα ή το άλλο…

    &

    speaking of books, movies, life:

    «Μην αφήνεις τον εαυτό σου να γίνεται θύμα της εποχής του.
    Δεν είναι η εποχή μας που θα μας διαλύσει, όπως δεν είναι ούτε η κοινωνία.
    Έτσι και κατηγορήσεις την κοινωνία, καταντάς να καταφεύγεις στην κοινωνία για να βρεις τη λύση.
    Σήμερα υπάρχει η τάση να συγχωρούνται οι ηθικές ευθύνες από τα άτομα και να θεωρούνται θύματα των κοινωνικών συνθηκών.
    Αν χάψεις τέτοιο παραμύθι και το αγοράσεις, το πληρώνεις με την ψυχή σου.
    Δεν είναι οι άντρες που περιορίζουν τις γυναίκες.
    Δεν είναι οι κανονικοί που περιορίζουν τις αδερφές.
    Δεν είναι οι λευκοί που περιορίζουν τους μαύρους.
    Αυτό που περιορίζει τους ανθρώπους είναι η έλλειψη χαρακτήρα.
    Αυτό που περιορίζει τους ανθρώπους είναι πως δεν έχουν το θάρρος του κερατά,
    δεν έχουν τη φαντασία να πρωταγωνιστήσουν στην ίδια τους την ταινία κι ακόμα λιγότερο να την σκηνοθετήσουν.»

    Τομ Ρόμπινς, «Τρυποκάρυδος»

    Cheers! :)

  3. […] not enough  – το έχουμε ξαναπεί, έχει γίνει παρακαλώ και επιτυχημένο post στο παρελθόν. Μπορούμε κάπως έτσι να συνεχίσουμε πολύ […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: