Αναρτήθηκε από: Holly | Σεπτεμβρίου 8, 2009

Το τοστ

Μια φίλη είπε σήμερα σε μια πρωινή, μακριά και βαθυστόχαστη κουβέντα πως «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός» και με τρόμαξε αυτό λιγουλάκι. Όπως με τρομάζουν όταν μπαίνουν άγρια ζώα στο σπίτι. Μην ρωτάτε πως μπαίνουν, αλλά μπαίνουν ή έχουν μπει στο παρελθόν και ξέρω εγώ πως είναι. Κι εκείνη την ώρα, όχι την ώρα που μπήκαν τα άγρια ζώα μέσα, αλλά την ώρα που είπε η φίλη αυτή την σοφή κουβέντα, έτρωγα ένα πολύ ωραίο και πολύ νόστιμο τοστ και το γράφω αυτό τώρα εδώ γιατί ήθελα να το μοιραστώ πραγματικά με κάποιον, όχι το τοστ, αλλά το ότι το έτρωγα και μ’ άρεσε πολύ. Το τοστ είναι εξαιρετική τροφή. Μπορεί να έχει μέσα πολλά πράγματα, αλλά εγώ τολμώ να πω πως προτιμώ το απλό, τυράκι-ντοματούλα, άντε και ζαμπονάκι, γιατί έτσι είναι στη ζωή, κάθε τί απλό εκτιμάμε εμείς οι άνθρωποι, η ομορφιά και η νοστιμιά βρίσκεται στην απλότητα, κρύβεται εκεί πίσω. Συνεχίζοντας τώρα το συλλογισμό μου, αν το πιάσουμε εκεί από όπου το αφήσαμε, μπορούμε να πούμε πως «το πάντα είναι το τέλος της αρχής». Δηλαδή τί είναι «το πάντα»; Η «μέση»; Γιατί έτσι πάει. Αρχή-Μέση-Τέλος. Έτσι δεν πάει; Τόσα χρόνια το «πάντα» είναι το πάντα και τώρα λέμε πως το «πάντα», όχι το άγριο ζώο, το λέω προς αποφυγήν παρεξηγήσεως, είναι απλά η μέση; Η μέση, όχι της γιαγιάς μου, αλλά ως έννοια; Κι αν είναι έτσι όντως τα πράγματα και το συνεχίσουμε λίγο ακόμα, θα πούμε πως το τέλος είναι το ήμισυ της μέσης, δηλαδή του παντός, και ακολουθώντας αυτόν τον συλλογισμό, θα φτάσουμε να πούμε πως το τέλος ταυτίζεται με την αρχή. Αρχή και Τέλος το ίδιο και το αυτό. Δηλαδή η ζωή κάνει κύκλους, κύκλους κάνει, κύκλους κάνει. Δεν είναι κάτι καινούριο αυτό, αλλά είναι κάτι. Φτάνει, φτάνει, φτάνει, η ζωή μας κύκλους κάνει. Φτάνει. Μη μου τους κύκλους τάραττε. Πάω να φάω και το δεύτερό μου τοστ.

toaster

Advertisements

Responses

  1. Σύμφωνα με την σοφία της φίλης σου που είναι και λαϊκή σοφία ταυτόχρονα (άρα έχει γενική ισχύ?):
    αρχή=1/2(όλον) άρα όλον=2*αρχή (Σ1)

    Και συνεχίζω:
    αρχή+μέση+τέλος=όλον
    αρχή+μέση+τέλος=2*αρχή
    μέση+τέλος=αρχή

    Κι αν εφαρμόσουμε την συνθήκη
    «κάθε τέλος κι αρχή» (μεταφράζω τέλος=αρχή Σ2)

    προκύπτει ότι μέση=0

    κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω…
    (συμβαίνει κι αυτό καμιά φορά,
    όχι πολύ συχνα αλλά συμβαίνει :p)

    Δηλαδή τι; Το ενδιάμεσο, το προσωρινό τείνει στο μηδέν, δεν υπάρχει, είναι αμελητέο και αδιάφορο;;;
    Δεν βλάπτει την γενικότητα και άρα μπορεί να αγνοηθεί;

    Και εγώ που έζησα, όπως τόσος κόσμος, την ζωή μου στο ενδιάμεσο (εντός του μέσου, ανάμεσα σε δύο, ανάμεσα στα δύο, στην αρχή και το τέλος) σου λέω πως δεν είναι έτσι…
    Δεν είναι έτσι ακόμα κι αν κάποτε τραγουδούσα δυνατά την ζωή μου (άρα την μέση μου-και όχι της γιαγιάς μου) μηδενίζω.

    Η θεωρία έχει κενά.
    Κάποιο από τα αρχικά συμπεράσματα χωλαίνει.

    Το μόνο σίγουρο είναι πως «Όταν τρώνε δεν μιλάνε»…
    Αυτό να πεις στην φίλη σου.

  2. @Holly: 1)Εσύ δεν μένεις σε σπίτι, στο Jurassic Park φαίνεται ότι ζεις.

    2)Αποκλείεται το τοστ σου να είχε μόνο τυρί-ντοματούλα (άντε και ζαμπονάκι), στάνταρ είχε και κάτι άλλο γιατί δεν εξηγείται τέτοιος συνειρμός!!!

    3)Επίσης να κόψεις τις πρωινές-βαθυστόχαστες-μακριές (ένα πράγμα σαν το όραμα της Σαρρή, μέρες προεκλογικές που είναι), σε χαλάνε αφού όπως λες τρόμαξες.

    @Creme Brulee: 1)Εσύ είσαι έτοιμη να αποδείξεις ότι p=np. Καλά ξέρεις ότι μετά έχεις το Nobel στο τσεπάκι όπως έχει πει και ο Μέγας Paul!

    @lovelyreaders: Και ο Πυθαγόρας έλεγε ότι οι Αριθμοί είναι η αρχή των πάντων. Και ναι είναι ικανές οι παραπάνω (Holly, Creme) να αρχίσουν τις εξισώσεις και τα λογοπαίγνια για να το αποδείξουν. Ευτυχώς που το είπε ο Πυθαγόρας και από σέβας και μόνο στη συμβολή του στο χώρο θα σωπάσουν και θα το λάβουν ως αξίωμα.
    Εμένα το τοστ μου αρέσει σκέτο με τυρί, και τρελαίνομαι να το τρώω ζεστό ενώ είναι λιωμένο το τυρί. Επίσης μου αρέσει και το τυρί που έχει βγει έξω από τα όρια του ψωμιού.
    Και τέλος με αφορμή τα λόγια της Holly «η ομορφιά και η νοστιμιά βρίσκεται στην απλότητα» και επειδή χθες άκουσα ένα τραγούδι πολύ ωραίο που είχα χρόνια να το ακούσω, σας το αφιερώνω. Είναι ένα τραγούδι του Λάκη Παπαδόπουλου που το πρωτοτραγούδησε η Ελπίδα. Ένας ύμνος στην απλότητα και στην αξία αυτής!
    Καλή σας ακρόαση!

  3. χα χα χα χα

    κι έτσι ΑΠΛΑ διάλεξες ένα όμορφο κι ΑΠΛΟ βίντεο
    καθόλου υπερβολικό, κίτσ ή παραφορτωμένο!!!
    :)

  4. @Creme:

    αρχή+μέση+τέλος=όλον
    |αρχή|=|τέλος| Οι απόλυτες τιμές τους ταυτίζονται. Πρόκειται για ετερόσημους αριθμούς, γιατί όταν αρχίζεις κάτι έχεις ένα πρόσημο, όταν τελειώνεις όμως κάτι δεν μπορεί να έχεις το ίδιο πρόσημο, θα έχεις διαφορετικό, γιατί έτσι φαίνεται να είναι στη ζωή (όχι την κόρη της γειτόνισσας, την ζωή γενικά), κάπου κερδίζεις και κάπου χάνεις. Με πιάνεις; Απ’το χέρι; Αυτό είναι αξίωμα. Σαν τη λαϊκή ρήση. Έχει γενική ισχύ. Επειδή αναρωτήθηκες στο λέω.
    Οπότε προκύπτει ότι μέση=όλον, το «πάντα» (όχι το ζώο) είναι η μέση (όχι της γιαγιάς) κι όχι το «μηδέν», αγγλιστί zero (όχι η coke). Δεν θα μου άρεσε η μέση να είναι το μηδέν τώρα που το σκέφτομαι ξανά. Καθόλου δεν θα μου άρεσε. Δεν θα μπορούσε κιόλας. Γιατί μια άλλη λαϊκή σοφή ρήση λέει «γωνία μαγαζί και μέση μπακλαβά». Δεν θα μπορούσε ο λαός να εννοεί μπακλαβά μηδέν, καθόλου, τίποτα. Μα, ούτε ένα κομμάτι; Λέω να φτιάξω ένα μπακλαβά να έρθετε να φάμε τώρα που τον μελετήσαμε. Θα φωνάξουμε και τον Δασκαλάκη στην παρέα μας, να βαθυστοχαστούμε.

    @Αστρής: Υμνείστε με, υμνείστε με!

  5. […] αφορμή ένα ποστ στο φιλοβασιλικό γαστρο-μπλογκ (το οποίο ομολογώ ότι […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: