Αναρτήθηκε από: Creme Brulee | Νοεμβρίου 17, 2009

Τιμής ένεκεν

Σαν τελετουργικό. Εξιλέωση εφησυχασμένων συνειδήσεων. Συνηθίζω κάθε χρόνο τέτοια μέρα να πηγαίνω στην πορεία. Σαν χλιαρό χριστιανόπουλο που έχει καιρό να πάει στην κυριακάτικη λειτουργία, γιατί μια Κυριακή μένει να κοιμηθείς λίγο παραπάνω βρε αδερφέ, κι αφού δεν υπάρχει και κάποιο δράμα σε εξέλιξη να κάνει την επίκληση στα θεία αναγκαία, θα αναπληρώσει την απουσία κάποια άλλη στιγμή, τα Χριστούγεννα ίσως. Ε για μένα η στιγμή που αναπληρώνω απουσίες είναι αυτή. 17 Νοέμβρη. Φέτος τυχαίνει να βρίσκομαι στον δρόμο ταξιδεύοντας και όχι για να (δια)δηλώσω ότι “το πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή, ήτανε εξέγερση και πάλη λαϊκή”. Και δεν ξέρω πόσο και τίνι τρόπο τα μηνύματα συνθήματα θα επηρεαστούν μεσούσης της οικονομικής κρίσης, βάσει των εξελίξεων σε παγκόσμια κλίμακα και δεδομένου του περσινού  Δεκέμβρη. Δεν ξέρω καν γιατί αποφάσισα να τα γράψω όλα αυτά εδώ.  Είμαι στα Γιάννενα κι έχει ήλιο. Κάτι είναι κι αυτό.

Σταθμός Υπεραστικών Λεωφορείων Ιωαννίνων

17/11/09, ώρα 13:57:46


Responses

  1. Η ανάγκη εξιλέωσης υπάρχει πάντα. Έχω την αίσθηση ότι αυτή κινεί τον κόσμο (μετά τα ένστικτα και το χρήμα). Κι αυτό επειδή ζούμε οι περισσότεροι μέσα στις τύψεις. Τύψεις κι ενοχές για πράγματα που κάνουμε ή δεν κάνουμε, αισθήματα που έχουμε ή δεν έχουμε, συμπεριφορές που ακολουθούμε ή δεν ακολουθούμε για να βοηθάμε τους εαυτούς μας και τους συνανθρώπους μας. Γιατί όμως έχουμε ανάγκη να υπηρετούμε κάτι καλύτερο, κάτι υψηλότερο, είτε αυτό είναι κάποια ιδανικά είτε ένας Θεός; Ο άνθρωπος που είμαι κι είσαι όντως κοιτάζει ψηλά; :) Μπορεί. Δεν είναι ανάγκη να βρίσκεις κάτι «κακό» σε αυτό, αρκεί κάποια πράγματα να μην γίνονται μόνο για να γίνονται, αρκεί να νιώθουμε και κάτι. Αυτά από μένα, Creme μου. Ή για σήμερα να σε πω «χλιαρό πολυτεχνειόπαιδο»;.. :D

    Υ.Γ.1: Κι εδώ Πολυτεχνείο.
    Υ.Γ.2: Δεν μου αρέσει να σε ακούω να μιλάς για δράματα. Το πως ορίζεις άλλωστε ένα «δράμα» είναι αυστηρά υποκειμενικό, δεν είναι;

  2. @Holly:

    Προφανώς και είναι αυστηρά υποκειμενικό. Χρησιμοποιώ την λέξη με τη σημασία ενός δυσάρεστου γεγονότος ή μίας ανεπιθύμητης κατάστασης όπου το τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον καθένα δεν το γνωρίζω ή μπορεί να έχω απλά μια «υποψία» κατά περίπτωση. Άλλωστε στα είδη του δράματος συμπεριλαμβάνεται τόσο η τραγωδία όσο και η μαύρη κωμωδία.

    Και πες με όπως θέλεις-ακούω σε όλα…!

  3. ασε καλυτερα που δεν πηγες στην «λειτουργια»…
    διακρινω ενα συναισθημα «υποχρεωσης»που ειναι λιγο σταλινικο,σαν τα παιδια της κνε,πρωτοι στη σχολοι πρωτοι στους αγωνες.και να κοιμηθεις δεν εγινε και τιποτα.
    αλλωστε εγω εχω περασει προταση στο συντονιστικο διαρκους αγωνα:η επανασταση θα ξεκινησει απογευμα ,να’χουμε πιει κι ενα καφε πρωτα βρε αδελφε να’χει ανοιξει το ματι μας-

    ps.

    θα σου προτεινα να διαβασεις αμα εχεις χρονο το βιβλιο της
    μαρως δουκα
    «η αρχαια σκουρια»
    για τα γεγονοτα τοτε το ’73
    γιατι η γενια του πολυτεχνειου δεν ηταν μονο
    η δαμανακη κι ο ανδρουλακης

    ps2
    it’s always the sun.

  4. Θα επιμείνω στην τελετουργία και όχι στην λειτουργία… Συνήθεια, κάτι που επαναλαμβάνεις ευλαβικά και που μπορεί να μην έχει καμιά απολύτως (ή τουλάχιστον διαφορετική) σημασία και νόημα για τους άλλους αλλά που εσύ για κάποια σαφώς «ιδιότροπη» αιτία (σίγουρα όμως όχι υποχρέωση) συνεχίζεις να κάνεις. Όπως τα ούζα στον Μάκη την ημέρα των φοιτητικών εκλογών. Όπως τα ποτά στο Ρόκυ μετά την κινηματογραφική λέσχη. If you know what I mean…

    :)

  5. συνηθως παντως οι τελετουργιες εμφανιζονται μεσα απο την ελλειψη περιεχομενου ή όταν το περιεχομενο τείνει να εκλείψει.
    δες τις θρησκείες π.χ.
    επαναλαμβανόμενα ίδια μοτιβα
    και στον τροπο της λατρειας και
    στην μουσική
    και στο χρόνο που πρεπει αυτη η λαυτρια να γινεται
    για να μην τα ξεχασουμε.!

    εγω πανυως εαν πιστευω σε κατι το θυμαμι παντα
    οπου κι αν ειμαι γιατι με καθοριζει.

    καταλαβαινω παντως την αιτια που λες,
    και ναι με τον τροπο που το λες δεν υπαρχει υποχρεωση.

  6. @Creme Brulee & manu: Πολύ ρομαντικοί μου γίνατε με την Πάτρα τώρα. Αυτό δεν είναι post για την 17 Νοέμβρη, για τον Μάκη και τον Τάκη είναι..
    :)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: