Αναρτήθηκε από: Holly | Δεκέμβριος 28, 2009

Μωρό μου 2009, bye, bye, bye

Είχα πει ότι δεν θα κάνω άλλο ποστ για το 2009. Αλλά τώρα κάνω. Αυτό δεν συμβαίνει συνήθως; Ό,τι λέμε ή ό,τι φαίνεται να είναι πιο σίγουρο δεν γίνεται. Και τούμπαλιν! Τούμπα, τούμπα όλα μπορούν να γυρίσουν, και γυρίζουν! Και αν μου πει κανένας τώρα ότι «αυτή είναι και η ομορφιά των πραγμάτων», θα του πω ότι δεν είναι αιγόκερως και επίσης θα πω σε όσους βιαστούν να με κρίνουν (βαρυσήμαντες δηλώσεις, έχει γουίσκι πάνω στο σκρίνιο) πως δεν τσεκάρω όλη μέρα τα ζώδια. Αυτό που κάνω τώρα εδώ και ώρα (είναι αλήθεια) είναι ότι προσπαθώ να βρω κανά κομμάτι ποίησης, να διαβάσω καμιά καλή συνταγή ή κανά ωραίο κείμενο ώστε να μου φωτιστεί η ελαφρώς σκουρόχρωμη (ωσάν το γκριζάκι του χειμωνιάτικου πρωϊού) διάθεση, αλλά δεν βρίσκω (άμα έχετε κάτι, στείλτε το ρε παιδιάααα), και το ΜΟΝΟ που μου έρχεται στο μυαλό είναι κάτι παλιό από ένα ωραίο blog που διάβαζω συχνά πυκνά (ή συχνόπυκνα ή πυκνά συχνά ή πυκνόσυχνα).

Το ξέρω ότι εξαφανίστηκα, αλλα τον τελευταίο καιρό ζω κινηματογραφικές στιγμές.

εντελώς.

και δεν εννοώ κινηματογραφικές με την έννοια δράση/γρήγορα αυτοκίνητα/δυνατό σεξ με δεκάδες παρτενέρ από όλο τον κόσμο.

εννοώ κινηματογραφικές, με την έννοια του “τζηζαστιτιφακινκραηστδενταπιστευωαυταπουμουσυμβαινουνμαλακαμουθαταλεωστον-
κοσμοκαιδεθαμεπιστευεικαιδυστυχωςδισιζνατενασιντριπδισιζριλιχαπενινγκφακφακκαιιι-
ΦΑΚ.”

καταλαβαίνετε.


δηλαδή, πραγματικά αυτά που μου συμβαίνουν πρέπει να γραφτούν σε βιβλίο, και μιλάω εντελώς σοβαρά. είμαι στο σημείο που περιμένω να μου συμβούν ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Τελικά έτσι είναι η ζωή!… ΑΠΟΡΩ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΗΔΗ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ σε μένα ή /και σε φίλους….και απορώ που απορώ.

Anyways. Φιλάκια! Με λάμψεις και εκλάμψεις! Να περάσετε τέλεια!

Πιάστε και δυο τσιτάτα, έτσι να τα έχετε τώρα που είναι μέρες αγάπης και σαμπάνιας μαζί.

Love is the irresistible desire to be irresistibly desired. (Mark Twain)

&

Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας. (Αγνώστου)

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!

Advertisements

Responses

  1. Τι γίνεται όταν πίνεις b&b υπό τον ήχο του never give up; Όταν το όνειρο δεν γίνεται ακριβώς εφιάλτης; ΄Οταν στο facebook είσαι στο παρατσακ να πατήσεις fun σε αυτά που κοροϊδεύεις; Όταν καταλαβαίνεις ότι τζάμπα τόσος πόνος; Για ένα πουκάμισο αδειανό για μια Ελένη; Όταν το ποίημα της εφηβείας σου το βιώνεις; Μόνο που εκεί δεν υπάρχουν μύθοι για να στηριχτείς αλλά μία αλήθεια που κάνει τους πάντες να θέλουν να γελάσουν αλλά δεν το κάνουν για χάρη σου; Ο Αγγελάκας τραγουδά σιγά μην κλάψω και ο απέναντι που επί ώρα σε κοιτά επίμονα σου χαμογελάει γιατί εσύ κλείνεις το μάτι όχι γι’ αυτόν αλλά για το στίχο. Πόση παρανόηση και παράνοια σε αυτόν τον κόσμο!!! Τι γίνεται όταν όλα γίνονται «το κουβάρι των ατελείωτων πραγμάτων»; Πόσα μεθυσμένα βράδυα έτοιμα για τις πιο τολμηρές εκμυστηρεύσεις; Πόση έκπληξη και πόση απορία;
    Το 2010 να είναι gay γιατί το 2009 μας γάμησε; Τελικά υπέκυψε στο group του facebook. Kαι τελικά ο καναπές είναι σωτήριος. Εκτός από το ρημάδι το ποδάρι που απλώνει όπως βολεύεται στο τραπεζάκι απέναντι, ενδείκνυται και για νέα σβερκώματα…
    Καλή χρονιά!!!

  2. @Αστρής: Όταν συμβαίνουν όοοοολα αυτά, ζεις.

    :-)

    & Το never give up ισχύει!!! Δυνάμωσέ το!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: