Αναρτήθηκε από: Αστρής | Μαΐου 11, 2010

Modus Vivendi

Προσπαθώ να καταλάβω ή έχω ήδη καταλάβει αρκετά ή δεν έχω καταλάβει τίποτα. Προσπαθώ να φανταστώ ή έχω ήδη φανταστεί αρκετά ή δεν έχω φανταστεί τίποτα από αυτά που θα ακολουθήσουν. Προσπαθώ να σκέφτομαι αισιόδοξα, ή προσπαθούσα ή θα ξαναπροσπαθήσω και πάει λέγοντας. Σκέψεις και αισθήματα αλλάζουν χρόνους μέρα παρά μέρα. Spreads, δημοσιονομική πολιτική, ΔΝΤ, χρέος, χρεωκοπία, σκληρά μέτρα, απεργία, μετανάστευση, διαδηλώσεις, μολότοφ, νεκροί,

Μodus Vivendi

Μιλώ ξανά, κάμποσα χρόνια αιώνες αργότερα

λίγο μετά το μέγα άτυχο ταξίδι, πάλι ελλειπτικά

πάντα ελλειπτικά, για όσους ξέρουν, για όσους μπορούν

να νιώσουν το άρωμα έξω και πριν απ΄το μπουκάλι

την ηδονή της επόμενη νύχτα από τα ξημερώματα.

Τι κέρδη, Θεέ μου, τόσες μέρες πίσω, τι νόμους επεξεργάστηκες

προϋπολογισμούς έφτιαξες κι αναθεώρησες, τι έργο

διοικητικό, οικονομικό, σειρές οι αποφάσεις και τα οράματα

θεωρίες απασχόλησες, προσέλαβες, απέλυσες.

Κι εκείνες οι μουσικές, στερεοφωνικές, με παραμόρφωση ελάχιστη

ζωγραφικές τέλεια καδραρισμένες, αρμονικά κρεμασμένες

και τα πιοτά, τ’ αυθεντικά, τα πεπαλαιωμένα, τα κυρίαρχα

και οι πράξεις όλες με βάση την αντίληψη του χρέους

ακόμα λίγο κι όλα απ’ όλους θα ξεχαστούν.

Μιλώ ξανά, την ώρα της πραγματικής καμπής: πάλι καταστροφή

πάλι αυτοκαταστροφή, αναχωρήσεις από αεροδρόμια  χωρίς χαιρετισμό

χωρίς δικαιούχο της ασφάλειας ζωής κι ατυχημάτων,

καμπή ξανά μηδενική. Ζητώντας το αιώνιο δικαιούχο:

σαν το σκυλί, λέει η μάνα μου, σαν το σκυλί στ’ αμπέλι

Γιάννης Καρατζόγλου


Responses

  1. Εγώ ακεφτόμουν αισιόδοξα κ θέλω να συνεχίσω να σκέφτομαι έτσι…όμως νοιώθω ότι ακόμα δεν έχω καταλάβει τίποτα (ή σχεδόν τίποτα) από την κατάσταση που διαμορφώενται και αυτό με τρομάζει…

  2. Σαν σήμερα πέθανε ο Νίκος Γκάτσος. Διάβαζα ένα ποίημά του, την «Αμοργό», αφήνω εδώ ένα απόσπασμα..

    Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ βγαίνει χορτάρι μαῦρο
    Μόνο ἕνα βράδυ τοῦ Μαγιοῦ πέρασε ἕνας ἀγέρας
    Ἕνα περπάτημα ἐλαφρὺ σὰ σκίρτημα τοῦ κάμπου
    Ἕνα φιλὶ τῆς θάλασσας τῆς ἀφροστολισμένης.

    Κι ἂν θὰ διψάσεις γιὰ νερὸ θὰ στίψουμε ἕνα σύννεφο
    Κι ἂν θὰ πεινάσεις γιὰ ψωμὶ θὰ σφάξουμε ἕνα ἀηδόνι
    Μόνο καρτέρει μία στιγμὴ ν᾿ ἀνοίξει ὁ πικραπήγανος
    N᾿ ἀστράψει ὁ μαῦρος οὐρανὸς νὰ λουλουδίσει ὁ φλόμος.

  3. Εγώ κοριτσάκια προσπαθώ να σταματήσω λίγο να σκέφτομαι. Να πάρω μια απόσταση μπας και καθαρίσει το μυαλό. Ακόμα δε τα χω καταφέρει…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: