Αναρτήθηκε από: Holly | Ιουλίου 2, 2010

πορτοκαλιάδα κατά το ηλιάδα

Μπαμπά, θέλω μια πορτοκαλάδα. Ναι, ναι.  Μα γιατί είναι νύχτα, μπαμπά; Θέλω τον ήλιο. Φτάσαμε; Πού είναι ο ήλιος; Μπαμπά; Εδώ τι είναι; Τι είναι έξω; Αααααααα! Σου είπα, θέλω ήλιο. Ζαβολιές. Θα μου πάρεις πορτοκαλάδα; Διψάω…..(μικρό κορίτσι σε τρένο – 19:10, 02 Ιουλίου 2010)….. Μπορεί να φταίει το ότι έπινα εγώ πορτοκαλάδα εκείνη την ώρα και κοιτούσα το κορίτσι, μικρό κορίτσι ζήλεψε, το κοιτούσα λίγο άπληστα, μην ξέροντας γιατί, λίγο λυπημένα, ξέροντας αλήθεια κάτι. Θα με κεράσεις λίγη πορτοκαλάδα τώρα, φίλε, τώρα που ξαναθυμήθηκα την ιστορία; Πορτοκαλάδα από ήλιους να τους πιω στο ποτήρι. Είναι καιρός που φέρνει τον ένα στον άλλο κοντά,  είναι καιρός που χωρίζουν οι σκέψεις και μένουμε μόνοι.  Πόσο ανάγκη έχω τώρα από ένα δικό σου φιλί, πόσο μου λείπει η ζεστή σου ανάγκη που χείλη θεριεύει, ζωντανεύει την καρδιά. Ήλιε μου, ήλιε μου, έλα ήλιε μου. Τι έγινε, Κωστάκη; Γουστάρεις την χωριάτισσα;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: