Αναρτήθηκε από: Holly | Αύγουστος 17, 2010

νυχτερινά τηλεφωνήματα, μπλεγμένα σύρματα

Σήμα καμπάνα, σχήμα καμπάνα, σχήμα σημαδούρα στα βαθιά. Βαθιές βουτιές και βαθιές σκέψεις, σαν μια αυγουστιάτικη (ψευτο)μελαγχολία του μετά-Δεκαπενταύγουστου, βλακείες δηλαδή, αυτά δεν πρέπει να σε πιάνουν όταν είσαι 26 χρόνων, ούτε ποτέ δηλαδή. Σκέψεις τώρα του στυλ Μυρτώ-Κοντοβά-Κουβάρι-Αλλόκοτων-Πραγμάτων: «θα με αγαπήσουν κι εμένα κάποτε ως την άκρη του ουρανού;»…άραγες…και κάτι τέτοιες ακόμα αηδίες, τις οποίες όταν φτάνει το πρωί και τις σκέφτεσαι,  γελάς, γελάς ή και ντρέπεσαι γιατί είναι σαν να μην φαίνεσαι(;)/είσαι(;) άνετος και γαμάτος άμα κανεις τέτοιες σκέψεις, γελάς οπότε ή τεσπα δεν έχεις κουράγιο να αναλύσεις περαιτέρω τα ερωτήματα που έχουν τεθεί επειδή σε έχει ζαβλακώσει ο ήλιος ο βιγλάτορας και δεν κάνεις τίποτα. Το γεγονός ότι πέρα από αυτά τα υπαρξιακά, ας τα πούμε, σε πιάνουν κι άλλα, όπως το «πως θα βγάλουμε μπικικίνια να ζήσουμε εν όψει κρίσης;», κάνει την στιγμή λίγο πιο ασφυκτική. Και λες ας κλείσω τα ματάκια μου και ας αποκοιμηθώ, σκεπτόμενη το ωραιότερο παραμύθι του κόσμου με εμένα πρωταγωνίστρια, με εμένα σταρ, επειδή εμείς έχουμε κάνει και σταρ και ξεσταρ κι από όλα (διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;) και πάλι μιλάμε στους παλιούς μας συμμαθητές και συμφοιτητές και έρωτες και δεν κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε τάχατες τάχαμου όταν συναντιόμαστε στο δρόμο. Ο δρόμος είχε την δική του ιστορία, δεν λένε; Πολλές ιστορίες το λοιπόν, μπλέκονται οι γραμμές κι οι συμπεριφορές. Ας είναι. Εγώ τώρα σκέφτομαι το ωραιότερο παραμύθι story, όχι (απαραίτητα) με happy end αλλά με happy middle, και μου αρέσει να επιμένω πως το καλοκαίρι είναι ακόμη εδώ και δεν τελειώνει τόσο γρήγορα και έτσι απλά. Και θέλω να επιμένω πως θα ερωτευτώ ξανά και γρήγορα και πως όλα αυτά τα παράλογα που έχουν συμβεί/θα συμβαίνουν θα μπουν/θα μπαίνουν σε τάξη και θα βρεθούμε/θα βρισκόμαστε σε κάποιο καλοκαιρινό τραπέζι όλοι μαζί, γιατί ακόμα κι αν αλλάζουν χρώμα τα μάτια, τα πρόσωπα που τα φιλοξενούν, το δικό σου, το δικό μου, το δικό του, δεν αλλάζουν, θα γίνει σίγουρα επομένως η μίνι και μάξι απόδραση των όσων πρέπει. Θα γίνουν όλα. Καλό μας ξημέρωμα.

Advertisements

Responses

  1. Μ’ αρέσει να φτιάχνω παραμύθια με ‘μένα πρωταγωνίστρια.
    Μ’ αρέσει το happy middle, γιατί όλο το ξεχνάμε, το προσπερνάμε και πάμε κατευθείαν στο τέλος. Μ’ αρέσει και να μην είμαι άνετη και γαμάτη και να παραπονιέμαι που εμένα δε μ’ αγαπάει κανείς αλλά αυτό είναι που είμαι και καρκίνος, οπότε δε ξέρω άμα μετράει
    Μ’ αρέσει και το post σου.
    Ελπίζω να ξημέρωσε καλά :)

  2. Καλή συνέχεια στο καλοκαίρι παιδιά! Have fun!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: