Αναρτήθηκε από: Holly | Σεπτεμβρίου 27, 2010

η γάτα του Σρέντιγκερ και τα σαν μακαρόνια

Χτες στο μετρό πήρα τις κυλιόμενες, δεν είχα όρεξη για ανεβοκατεβάσματα, ήταν αυτό το lazy SUNday, πολύ sun, πολύ lazy. Eκεί λοιπόν που ήμουν στις κυλιόμενες σκαλίτσες, κοιτούσα τον κόσμο, κοιτούσα συγκεκριμένα τα κεφάλια του κόσμου και πιο συγκεκριμένα κοιτούσα τις τρίχες των κεφαλιών του κόσμου και για να το κάνουμε πιο ενδιαφέρον, και (γιατί όχι;) λίγο πιο συγκεκριμένο, κοιτούσα τις άσπρες τρίχες των κεφαλιών του κόσμου. Εκεί κάτι ένιωσα. Με την παρατήρηση. Ότι έχω δύναμη. Πολλή σημαντική η παρατήρηση. Με την παρατήρηση υπήρξαν οι άσπρες τρίχες. Αυτοί που τις έχουν μπορεί να μην τις νιώθουν, δεν τις νιώθουν, είμαι βεβαία. Η τρίχα υπάρχει επειδή υπάρχω εγώ που την παρατηρώ. Αυτό μου θύμισε την γατούλα του Σρέντιγκερ. Εγώ χτες έδωσα ζωή σε μια άσπρη τρίχα. Και μετά πήγα σπίτι και έφτιαξα μακαρόνια.

Μακαρόνια Φριτάτα

Σαν ομελέτα

SUN μακαρόνια

Τσιγαρίζουμε λίγο το κρεμμυδάκι στο τηγάνι. Εγω το κάνω με νερό για να μην πέσει βαριά η συνταγή. Ρίχνουμε και μια σκελιδούλα σκόρδο μαζί, αν μας αρέσει. Προσθέτουμε μετά τριμμένη ντομάτα, πιπερίτσες και ανακατεύουμε. Αφήνουμε να μαγειρευτεί η σάλτσα ντομάτας και ύστερα ρίχνουμε 2-3 χτυπημένα αυγουλάκια. Ρίγανη (αν θέλουμε), αλάτι και πιπέρι. Παράλληλα έχουμε βράσει αλ ντέν-τε (ποιός τα φτιάχνει αλλιώς;) το σπαγγέτι μας, βάλτε ωραίο λιγκουίνι, κι έχουμε κρατήσει και 1 περίπου κούπα από το νερό μέσα στο οποίο έβρασε το ζυμαρικό μας. Ρίχνουμε οπότε τον ζωμό στο τηγάνι με την σάλτσα, αφήνουμε να μαγειρευτεί για λίγο, προσθέτουμε και τα στραγγισμένα ζυμαρικά, ανακατεύουμε και αφήνουμε να πάρει το φαγητό 1-2 καλές βράσεις. Ρίχνουμε ωμό ωραίο αγνό θρεπτικό ελαιόλαδο. Πασπαλίζουμε παρμεζάνα. Στρώνουμε τραπέζι. Πλένουμε χέρια και αρχίζουμε να παρατηρούμε τα ζυμαρικά στο πιάτο μας. Μετά από μερικά λεπτά, αν παρατηρήσουμε πάλι, θα είναι τα μισά! Μετά από λίγο, δεν θα υπάρχει τίποτα ή μάλλον θα υπάρχει κάτι, το τίποτα, το μηδέν. Τα μακαρονάκια θα είναι στο στομαχάκι μας. Αυτό που θα είναι ευκόλως παρατηρήσιμο τότε θα είναι η φουσκωμένη κοιλίτσα μας και τα κατσαρολικά στον νεροχύτη. Αλλά…ό, τι φαίνεται δεν είναι και ό,τι είναι δε φαίνεται.  Χμ… Εγώ πάντως τώρα θα πάω να πλύνω τα πιάτα…


Responses

  1. Πολύ ωραία η περιγραφή…!

    Εγώ τα μακαρόνια δεν τα κάνω al dente…τα βράζω περισσότερο να είναι μαλακά…έτσι τα έχω συνηθίσει!!!

  2. Τελευταία φορά που έφαγα Μακαρόνια Φριτάτα από τα χεράκια σας (Holly και Αστρή) ήταν στο σπίτι του Claudio. Ίσως να ήταν και SUNday. Με χαρά θα καθόμουν και πάλι μαζί σας στο τραπέζι! Χμ σκέφτομαι από τώρα το μενού :)

  3. χαχαχαχα πού το θυμήθηκες βρε Creme!!! Ωραία που είχαμε περάσει…

    Αλήθεια Holly, γιατί τις άσπρες;; Και γιατί ένιωσες δύναμη; Θεωρείς ότι είσαι πολύ νέα ακόμα ε; Ε ναι είσαι ;-)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: